روزی که فرزندان ایران 30 بار بالای سکوی افتخار رفتند
باران طلا پای مشعل
اگر روز نخست بازی‌های پاراآسیایی آیچی ــ ناگویا به نام دختران ایران نوشته شد، روز دوم را باید به نام پرتابگران ثبت کرد؛ ورزشکارانی که در ورزشگاه میزوهو پارک، پای مشعل روشن بازی‌ها، پنج بار پرچم ایران را به بالاترین نقطه سکو رساندند.
رضا پورعالی - خبرنگار اعزامی جام‌جم به ناگویا
روزی که با یک طلای درخشان در تیراندازی و قهرمانی تماشایی پاراتکواندو مقابل میزبان کامل شد و کاروان ایران را به یکی از موفق‌ترین روزهای خود رساند.
سه‌شنبه برای ایران فقط یک روز موفق نبود؛ روزی بود که آهنگ مدال‌آوری کاروان ناگهان تغییر کرد. پس از هشت مدال روز نخست، شمار مدال‌های به‌دست آمده در روز دوم به 30 مدال رسید و مجموع نشان‌های ایران به 38 مدال؛ شامل 10 طلا، ۱۲ نقره و ۱۶ برنز. این نمایش درخشان، ایران را با عبور از تایلند و هند، در جایگاه پنجم جدول مدال‌ها قرار داد؛ پشت‌سر چین، ازبکستان، ژاپن و کره جنوبی.
4 پرتاب به سوی طلا
برای روایت روز دوم باید از ورزشگاه میزوهو آغاز کرد؛ جایی که مشعل بازی‌ها روشن بود و هر بار فرود آمدن وزنه یا نیزه، نوید جشن تازه‌ای برای ایران داشت.
محمد صابر در پرتاب وزنه کلاس F33 با رکورد ۱۰ متر و ۹۵ سانتی‌متر قهرمان شد و رکورد بازی‌های پاراآسیایی را شکست؛ رکوردی که پیش‌تر در اختیار یک ورزشکار ایرانی بود، این‌بار به دست ایرانی دیگری ارتقا یافت.
سامان پاکباز نیز در پرتاب وزنه کلاس F12 با ثبت ۱۳ متر و ۵۲ سانتی‌متر به طلا رسید تا قدرت پرتابگران ایران بار دیگر به نمایش گذاشته شود.
در پرتاب نیزه کلاس‌های ترکیبی F53 و F54، عرفان بندری با رکورد ۳۰ متر و ۲۴ سانتی‌متر و کسب ۹۸۶ امتیاز، هم قهرمان شد و هم رکورد بازی‌ها را جابه‌جا کرد.
چهارمین طلای دوومیدانی را امیرحسین علیپور در پرتاب وزنه کلاس F11 به‌دست آورد؛ قهرمان پارالمپیک پاریس که در ناگویا نیز به بالاترین سکوی مسابقات رسید. در همین ماده، مهدی اولاد نقره گرفت تا دو پرچم ایران در یک مراسم اهدای مدال به اهتزاز درآید.
آخرین طلای این رشته را یاسین خسروی کسب کرد. خسروی در رقابت‌های پرتاب وزنه کلاس F56/F57 موفق به پرتاب 15.25متر و کسب امتیاز ۱۰۳۲ شد و اینگونه هم رکورد بازی های پاراآسیایی در این ماده را جابه جا کرد و هم به مدال طلا دست یافت.
پنج طلا از پنج میدان پرتاب؛ اتفاقی که میزوهو را به قلب تپنده کاروان ایران در دومین روز بازی‌ها تبدیل کرد.
شلیک طلایی
در حالی‌که دوومیدانی بیشترین سهم را در مدال‌آوری روز دوم داشت، فائزه احمدی در تیراندازی با تپانچه بادی ۱۰ متر کلاس SH1 به مدال طلا رسید. ساره جوانمردی هم در همین رقابت به مدال نقره دست یافت تا تیراندازی با یک طلا و یک نقره، سهم مهمی در موفقیت کاروان داشته باشد. این پنجمین طلای روز ایران بود اما رقابت‌های سه‌شنبه همچنان ادامه داشت.
حقیقت‌شناس؛ طلایی که از دست میزبان بیرون کشیده شد
در سالن پاراتکواندو، امیرمحمد حقیقت‌شناس پایانی تماشایی برای روز ایران رقم زد. ملی‌پوش وزن منهای ۷۰ کیلوگرم کلاس K44 در فینال مقابل شونسوکه کودو از ژاپن قرار گرفت؛ حریفی که حمایت تماشاگران میزبان را پشت‌سر خود داشت.
حقیقت‌شناس اما اجازه نداد امتیاز میزبانی سرنوشت مبارزه را تغییر دهد. او در دو راند با نتایج ۱۴ بر ۲ و ۱۸ بر ۱۲ نماینده ژاپن را شکست داد و مدال طلا را بر گردن آویخت. این قهرمانی پایان مسیری بود که با پیروزی برابر دین‌محمد عسکر از قزاقستان در یک‌چهارم نهایی و غلبه بر نماینده ازبکستان در نیمه‌نهایی آغاز شده بود. پاراتکواندو ایران روز دوم را با پنج مدال به پایان رساند؛ طلای حقیقت‌شناس، نقره زهرا رحیمی و برنزهای پریماه تورانی، سعید صادقیان‌پور و مریم عبدالله‌پور.
جنگ بر سر هزارم ثانیه
اگر طلاهای میزوهو و سالن پاراتیراندازی و پاراتکواندو تصویر قدرت ایران بودند، برنز محمد دلیر و رضا رشنو در پیست دوچرخه‌سواری ایزو، تصویر دیگری از ورزش را نشان داد: تسلیم نشدن برابر نتیجه مقدماتی. تیم دونفره ایران در تایم‌تریل ۱۰۰۰ متر کلاسB، مرحله مقدماتی را در جایگاه ششم تمام کرده بود؛ رتبه‌ای که امید به مدال را کمرنگ نشان می‌داد.
اما در فینال ورق برگشت. دلیر و رشنو با ثبت زمان یک دقیقه و ۳ ثانیه و ۸۳۵ هزارم ثانیه، سه پله صعود کردند و به مدال برنز رسیدند؛ تنها ۱۴۷ هزارم ثانیه عقب‌تر از تیم نایب‌قهرمان مالزی و البته ۴۲۳ هزار ثانیه بهتر از ژاپن میزبان که چهارم شد.
مازیار فرزاد، سرمربی تیم ملی پارادوچرخه‌سواری، پس از مسابقه گفت این برنز برای او «ارزش طلا» داشته است؛ توصیفی که معنای آن چند هزارم ثانیه را بهتر روشن می‌کند. بهروز فرزاد نیز در تعقیبی انفرادی ۴۰۰۰متر کلاس C4 مدال نقره گرفت تا دوچرخه‌سواری ایران در یک روز دو بار روی سکو برود.
مدال، انتقاد و اراده ادامه دادن
در پاراوزنه‌برداری، محسن بختیار با پرس موفق ۲۰۸ کیلوگرم در دسته ۷۲ کیلوگرم به مدال برنز رسید؛ دومین مدال پاراآسیایی او پس از نقره هانگژو.
در والیبال نشسته نیز تیم ملی ایران با پیروزی 3بر صفر مقابل تایلند شروع مقتدرانه‌ای داشت. با این حال، صادق بیگدلی، کاپیتان تیم، پس از مسابقه از وضعیت اسکان و تغذیه ورزشکاران در ژاپن انتقاد کرد و تاکید داشت ملی‌پوشان برای هدف بزرگ‌تری به ناگویا آمده‌اند و برای شاد کردن دل مردم، همه سختی‌ها و شرایط بد میزبانی را تحمل می‌کنیم. همین تضاد، بخشی از واقعیت کاروان ایران است؛ ورزشکارانی که بیرون میدان با دشواری‌هایی روبه‌رو هستند اما در میدان برای هر امتیاز، هر سانتی‌متر و هر هزارم ثانیه می‌جنگند.
روزی فراتر از جدول مدال‌ها
روز نخست، دختران ایران با کسب پنج مدال از هشت مدال کاروان و دو نشان طلا، چهره اصلی مسابقات بودند. روز دوم، پرتابگران این نقش را بر‌عهده گرفتند و در کنار آنها تیراندازان، تکواندوکاران، رکابزنان و دیگر ملی‌پوشان، روزی پربار را ساختند.
حاصل دو روز رقابت برای ایران، 38مدال و جایگاه پنجم جدول است اما آنچه از سه‌شنبه ناگویا در ذهن می‌ماند، فقط تعداد مدال‌ها نیست؛ تصویر پنج پرتاب طلایی پای مشعل میزوهو، شلیک طلایی در سالن تیراندازی، پیروزی حقیقت‌شناس برابر حریف ژاپنی و رکاب زدن تا آخرین هزارم ثانیه در ایزو است.
سه‌شنبه برای ایران فقط یک روز موفق نبود؛ روزی بود که آهنگ مدال‌آوری کاروان ناگهان تغییر کرد. پس از هشت مدال روز نخست، شمار مدال‌های به‌دست آمده در روز دوم به 30 مدال رسید و مجموع نشان‌های ایران به 38 مدال؛ شامل 10 طلا، ۱۲ نقره و ۱۶ برنز. این نمایش درخشان، ایران را با عبور از تایلند و هند، در جایگاه پنجم جدول مدال‌ها قرار داد؛ پشت‌سر چین، ازبکستان، ژاپن و کره جنوبی.
4 پرتاب به سوی طلا
برای روایت روز دوم باید از ورزشگاه میزوهو آغاز کرد؛ جایی که مشعل بازی‌ها روشن بود و هر بار فرود آمدن وزنه یا نیزه، نوید جشن تازه‌ای برای ایران داشت.
محمد صابر در پرتاب وزنه کلاس F33 با رکورد ۱۰ متر و ۹۵ سانتی‌متر قهرمان شد و رکورد بازی‌های پاراآسیایی را شکست؛ رکوردی که پیش‌تر در اختیار یک ورزشکار ایرانی بود، این‌بار به دست ایرانی دیگری ارتقا یافت.
سامان پاکباز نیز در پرتاب وزنه کلاس F12 با ثبت ۱۳ متر و ۵۲ سانتی‌متر به طلا رسید تا قدرت پرتابگران ایران بار دیگر به نمایش گذاشته شود.
در پرتاب نیزه کلاس‌های ترکیبی F53 و F54، عرفان بندری با رکورد ۳۰ متر و ۲۴ سانتی‌متر و کسب ۹۸۶ امتیاز، هم قهرمان شد و هم رکورد بازی‌ها را جابه‌جا کرد.
چهارمین طلای دوومیدانی را امیرحسین علیپور در پرتاب وزنه کلاس F11 به‌دست آورد؛ قهرمان پارالمپیک پاریس که در ناگویا نیز به بالاترین سکوی مسابقات رسید. در همین ماده، مهدی اولاد نقره گرفت تا دو پرچم ایران در یک مراسم اهدای مدال به اهتزاز درآید.
آخرین طلای این رشته را یاسین خسروی کسب کرد. خسروی در رقابت‌های پرتاب وزنه کلاس F56/F57 موفق به پرتاب 15.25متر و کسب امتیاز ۱۰۳۲ شد و اینگونه هم رکورد بازی های پاراآسیایی در این ماده را جابه جا کرد و هم به مدال طلا دست یافت.
پنج طلا از پنج میدان پرتاب؛ اتفاقی که میزوهو را به قلب تپنده کاروان ایران در دومین روز بازی‌ها تبدیل کرد.
شلیک طلایی
در حالی‌که دوومیدانی بیشترین سهم را در مدال‌آوری روز دوم داشت، فائزه احمدی در تیراندازی با تپانچه بادی ۱۰ متر کلاس SH1 به مدال طلا رسید. ساره جوانمردی هم در همین رقابت به مدال نقره دست یافت تا تیراندازی با یک طلا و یک نقره، سهم مهمی در موفقیت کاروان داشته باشد. این پنجمین طلای روز ایران بود اما رقابت‌های سه‌شنبه همچنان ادامه داشت.
حقیقت‌شناس؛ طلایی که از دست میزبان بیرون کشیده شد
در سالن پاراتکواندو، امیرمحمد حقیقت‌شناس پایانی تماشایی برای روز ایران رقم زد. ملی‌پوش وزن منهای ۷۰ کیلوگرم کلاس K44 در فینال مقابل شونسوکه کودو از ژاپن قرار گرفت؛ حریفی که حمایت تماشاگران میزبان را پشت‌سر خود داشت.
حقیقت‌شناس اما اجازه نداد امتیاز میزبانی سرنوشت مبارزه را تغییر دهد. او در دو راند با نتایج ۱۴ بر ۲ و ۱۸ بر ۱۲ نماینده ژاپن را شکست داد و مدال طلا را بر گردن آویخت. این قهرمانی پایان مسیری بود که با پیروزی برابر دین‌محمد عسکر از قزاقستان در یک‌چهارم نهایی و غلبه بر نماینده ازبکستان در نیمه‌نهایی آغاز شده بود. پاراتکواندو ایران روز دوم را با پنج مدال به پایان رساند؛ طلای حقیقت‌شناس، نقره زهرا رحیمی و برنزهای پریماه تورانی، سعید صادقیان‌پور و مریم عبدالله‌پور.
جنگ بر سر هزارم ثانیه
اگر طلاهای میزوهو و سالن پاراتیراندازی و پاراتکواندو تصویر قدرت ایران بودند، برنز محمد دلیر و رضا رشنو در پیست دوچرخه‌سواری ایزو، تصویر دیگری از ورزش را نشان داد: تسلیم نشدن برابر نتیجه مقدماتی. تیم دونفره ایران در تایم‌تریل ۱۰۰۰ متر کلاسB، مرحله مقدماتی را در جایگاه ششم تمام کرده بود؛ رتبه‌ای که امید به مدال را کمرنگ نشان می‌داد.
اما در فینال ورق برگشت. دلیر و رشنو با ثبت زمان یک دقیقه و ۳ ثانیه و ۸۳۵ هزارم ثانیه، سه پله صعود کردند و به مدال برنز رسیدند؛ تنها ۱۴۷ هزارم ثانیه عقب‌تر از تیم نایب‌قهرمان مالزی و البته ۴۲۳ هزار ثانیه بهتر از ژاپن میزبان که چهارم شد.
مازیار فرزاد، سرمربی تیم ملی پارادوچرخه‌سواری، پس از مسابقه گفت این برنز برای او «ارزش طلا» داشته است؛ توصیفی که معنای آن چند هزارم ثانیه را بهتر روشن می‌کند. بهروز فرزاد نیز در تعقیبی انفرادی ۴۰۰۰متر کلاس C4 مدال نقره گرفت تا دوچرخه‌سواری ایران در یک روز دو بار روی سکو برود.
مدال، انتقاد و اراده ادامه دادن
در پاراوزنه‌برداری، محسن بختیار با پرس موفق ۲۰۸ کیلوگرم در دسته ۷۲ کیلوگرم به مدال برنز رسید؛ دومین مدال پاراآسیایی او پس از نقره هانگژو.
در والیبال نشسته نیز تیم ملی ایران با پیروزی 3بر صفر مقابل تایلند شروع مقتدرانه‌ای داشت. با این حال، صادق بیگدلی، کاپیتان تیم، پس از مسابقه از وضعیت اسکان و تغذیه ورزشکاران در ژاپن انتقاد کرد و تاکید داشت ملی‌پوشان برای هدف بزرگ‌تری به ناگویا آمده‌اند و برای شاد کردن دل مردم، همه سختی‌ها و شرایط بد میزبانی را تحمل می‌کنیم. همین تضاد، بخشی از واقعیت کاروان ایران است؛ ورزشکارانی که بیرون میدان با دشواری‌هایی روبه‌رو هستند اما در میدان برای هر امتیاز، هر سانتی‌متر و هر هزارم ثانیه می‌جنگند.
روزی فراتر از جدول مدال‌ها
روز نخست، دختران ایران با کسب پنج مدال از هشت مدال کاروان و دو نشان طلا، چهره اصلی مسابقات بودند. روز دوم، پرتابگران این نقش را بر‌عهده گرفتند و در کنار آنها تیراندازان، تکواندوکاران، رکابزنان و دیگر ملی‌پوشان، روزی پربار را ساختند.
حاصل دو روز رقابت برای ایران، 38مدال و جایگاه پنجم جدول است اما آنچه از سه‌شنبه ناگویا در ذهن می‌ماند، فقط تعداد مدال‌ها نیست؛ تصویر پنج پرتاب طلایی پای مشعل میزوهو، شلیک طلایی در سالن تیراندازی، پیروزی حقیقت‌شناس برابر حریف ژاپنی و رکاب زدن تا آخرین هزارم ثانیه در ایزو است.
