ما هر روز با یکی از جلوه‌های استواری  یا برعکس لغزش در این و آن و گاه در یک فرد و یک جامعه روبه‌رو می‌شویم. ما با احزابی روبه‌روییم که وقتی اداره کشور و رأس قوه‌ای قرار می‌گیرند، یک بار در حل مسائل قدرت خود، بدون تقوا و رستگاری، با سیاست ارزی‌شان نیمی دستمزد و حقوق ماهانه یا پس‌اندار ناچیز را از جیب مستضعفان می‌دزدند، یک بار با یک بازی به سود رانتخواران مقروض تریلیون‌ها پول ملت را به آنان هبه می‌کنند و با بازی‌های مختلف سیاسی زیان‌های بی‌حساب بر ملت وارد می‌آورند. در ارتباط با تولید و تجارت به حرام می‌غلتند و... چرا؟چون اساس کارشان مخدوش است. باوری به مراعات اوامر الهی ندارند. نفاق سبب می‌شود اعتنایی به شرع مقدس و تفقه و اجتهاد علمی نداشته و ژرف‌ساخت تصمیمات‌شان قرآن و عترت و عقل و شناخت دینی نباشد، آموزش و آموزه غرب باشد.  در حوزه عمل ادامه همین سست‌ایمانی مایه ظهور رفتار استبدادی است.