کمال تبریزی در گفت‌گوی اختصاصی با«جام‌جم»:
سینمای مقاومت از فیلمنامه جان می‌‌گیرد
کارگردان فیلم «لیلی با من است» با تاکید بر ضرورت تقویت فیلمنامه در سینمای ایران گفت: سینمای مقاومت برای تداوم موفقیت‌های خود باید به نگارش فیلمنامه‌های دقیق‌تر و متنوع‌تر و پیوند دادن موضوعات با مسائل روز جامعه توجه بیشتری داشته باشد، چراکه پرداخت درست به موضوعات و انتخاب زاویه دید مناسب نقش تعیین کننده‌ای در تاثیرگذاری آثار سینمایی بر مخاطبان دارد.
به گزارش جام‌جم، کمال تبریزی با اشاره به اهمیت فیلمنامه در تولید آثار سینمایی اظهار کرد: یکی از معضلات بزرگ فیلمسازی در سینمای امروز ایران، ضعف فیلمنامه است؛ مسأله‌ای که سینمای مقاومت، با وجود خلق و تولید برخی از تاثیرگذارترین آثار سینمایی نیز با آن مواجه است. فیلمنامه متنی است که در‌واقع دستورالعمل ساخت فیلم نهایی به‌شمار می‌رود و به همین دلیل اهمیت ویژه‌ای در فرآیند تولید دارد. هر اندازه این متن از انسجام روایی، شخصیت‌پردازی دقیق و نگاه روشن‌تری برخوردار باشد، زمینه برای شکل‌گیری اثری قابل قبول‌تر فراهم می‌شود.
او با اشاره به نقش عوامل مختلف در شکل‌گیری یک اثر سینمایی اضافه کرد: مجموعه سازندگان فیلم از جمله افرادی که با تخصص‌های مختلف در پروژه حضور دارند، همچنین کارگردان و تهیه‌کننده در نتیجه نهایی اثرگذارند. با این حال معتقدم در مثلث کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس، فیلمنامه‌نویس مهم‌ترین نقش را دارد و کارگردان و تهیه‌کننده در مراحل بعدی تعیین‌کننده‌اند. در‌واقع زمانی که فیلمنامه از ابتدا با دقت و کیفیت لازم نوشته شده باشد، دیگر عوامل نیز می‌توانند ظرفیت‌های خود را بهتر به‌کار بگیرند و در مسیر مشخص‌تری حرکت کنند.
این کارگردان سینما با تاکید بر ضرورت توجه بیشتر به کیفیت فیلمنامه‌ها یادآوری کرد: باید در این حوزه دقت بیشتری به خرج دهیم، فیلمنامه‌ها را دقیق‌تر و متنوع‌تر بنویسیم و موضوعات را با مسائل روز جامعه پیوند بزنیم. این ضرورت به همه حوزه‌های فیلمسازی مربوط است؛ چه آثاری که در زمینه‌های مختلف ساخته می‌شوند و چه فیلم‌هایی که به موضوع مقاومت می‌پردازند. نمی‌توان صرف انتخاب یک موضوع مهم را برای موفقیت یک فیلم کافی دانست بلکه چگونگی روایت آن موضوع و نحوه ارتباط برقرار کردن با مخاطب نیز اهمیت
زیادی دارد.
تبریزی با اشاره به حساسیت‌های سینمای مقاومت ادامه داد: در این حوزه باید با دقت بیشتری عمل کنیم. می‌توانیم متناسب با حوزه‌ها و موضوعات گوناگون، مسیر فیلمسازی در عرصه مقاومت را ادامه دهیم. توجه به این تفاوت‌ها کمک می‌کند فیلمسازان از تکرار شیوه‌های محدود فاصله بگیرند و برای روایت تجربه‌ها و مسائل مختلف، سراغ ایده‌ها و ساختارهای متنوع‌تری بروند.
او با ارزیابی روند فعالیت سینمای مقاومت از آغاز شکل‌گیری آن تاکنون گفت: فکر می‌کنم سینمای مقاومت در مجموع عملکرد قابل قبولی داشته و تا حد زیادی موفق بوده است. امیدوارم از این پس نیز با توجه به ویژگی‌ها و حساسیت‌های بیشتر این حوزه، فیلمسازان بتوانند موفقیت‌های گذشته را تکرار کنند؛ به‌ویژه در زمینه نگارش فیلمنامه و ساخت آثار سینمایی.
این کارگردان در مجموع، ارتقای کیفیت فیلمنامه را یکی از ضرورت‌های اصلی پیش روی سینمای ایران می‌داند؛ ضرورتی که در سینمای مقاومت به‌دلیل اهمیت موضوعات و گستردگی مخاطبان آن می‌تواند نقش پررنگ‌تری داشته باشد. توجه همزمان به تنوع موضوعی، دقت در نگارش و شناخت مسائل جامعه، زمینه‌ای برای تولید آثاری فراهم می‌کند که علاوه بر پرداختن به مفاهیم مورد نظر، از قدرت روایی و ظرفیت بیشتری برای برقراری ارتباط با مخاطب برخوردار باشند.
او با اشاره به نقش عوامل مختلف در شکل‌گیری یک اثر سینمایی اضافه کرد: مجموعه سازندگان فیلم از جمله افرادی که با تخصص‌های مختلف در پروژه حضور دارند، همچنین کارگردان و تهیه‌کننده در نتیجه نهایی اثرگذارند. با این حال معتقدم در مثلث کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس، فیلمنامه‌نویس مهم‌ترین نقش را دارد و کارگردان و تهیه‌کننده در مراحل بعدی تعیین‌کننده‌اند. در‌واقع زمانی که فیلمنامه از ابتدا با دقت و کیفیت لازم نوشته شده باشد، دیگر عوامل نیز می‌توانند ظرفیت‌های خود را بهتر به‌کار بگیرند و در مسیر مشخص‌تری حرکت کنند.
این کارگردان سینما با تاکید بر ضرورت توجه بیشتر به کیفیت فیلمنامه‌ها یادآوری کرد: باید در این حوزه دقت بیشتری به خرج دهیم، فیلمنامه‌ها را دقیق‌تر و متنوع‌تر بنویسیم و موضوعات را با مسائل روز جامعه پیوند بزنیم. این ضرورت به همه حوزه‌های فیلمسازی مربوط است؛ چه آثاری که در زمینه‌های مختلف ساخته می‌شوند و چه فیلم‌هایی که به موضوع مقاومت می‌پردازند. نمی‌توان صرف انتخاب یک موضوع مهم را برای موفقیت یک فیلم کافی دانست بلکه چگونگی روایت آن موضوع و نحوه ارتباط برقرار کردن با مخاطب نیز اهمیت
زیادی دارد.
تبریزی با اشاره به حساسیت‌های سینمای مقاومت ادامه داد: در این حوزه باید با دقت بیشتری عمل کنیم. می‌توانیم متناسب با حوزه‌ها و موضوعات گوناگون، مسیر فیلمسازی در عرصه مقاومت را ادامه دهیم. توجه به این تفاوت‌ها کمک می‌کند فیلمسازان از تکرار شیوه‌های محدود فاصله بگیرند و برای روایت تجربه‌ها و مسائل مختلف، سراغ ایده‌ها و ساختارهای متنوع‌تری بروند.
او با ارزیابی روند فعالیت سینمای مقاومت از آغاز شکل‌گیری آن تاکنون گفت: فکر می‌کنم سینمای مقاومت در مجموع عملکرد قابل قبولی داشته و تا حد زیادی موفق بوده است. امیدوارم از این پس نیز با توجه به ویژگی‌ها و حساسیت‌های بیشتر این حوزه، فیلمسازان بتوانند موفقیت‌های گذشته را تکرار کنند؛ به‌ویژه در زمینه نگارش فیلمنامه و ساخت آثار سینمایی.
این کارگردان در مجموع، ارتقای کیفیت فیلمنامه را یکی از ضرورت‌های اصلی پیش روی سینمای ایران می‌داند؛ ضرورتی که در سینمای مقاومت به‌دلیل اهمیت موضوعات و گستردگی مخاطبان آن می‌تواند نقش پررنگ‌تری داشته باشد. توجه همزمان به تنوع موضوعی، دقت در نگارش و شناخت مسائل جامعه، زمینه‌ای برای تولید آثاری فراهم می‌کند که علاوه بر پرداختن به مفاهیم مورد نظر، از قدرت روایی و ظرفیت بیشتری برای برقراری ارتباط با مخاطب برخوردار باشند.
ضمیمه ویژه نامه
تیتر خبرها
