بخش مهمی از آرای به‌دست‌ آمده را باید رأی اعتراضی به عملکرد ترامپ دانست‌؛ رأیی که درواقع مخالفت با سیاست‌های او، به‌ویژه در حوزه جنگ‌طلبی و حمایت از جنایات رژیم صهیونیستی، را بازتاب می‌دهد. نظرسنجی‌ها و تحولات اجتماعی سال‌های اخیر نشان داده‌اند که اکثریت جامعه آمریکا با جنگ مخالف است و نسبت به نسل‌کشی در غزه و حمایت از رژیم‌صهیونیستی موضع مخالف دارد. در سه سال گذشته، این مسائل به دگرگونی‌های بسیار مهمی در فضای اجتماعی و سیاسی آمریکا منجر شده است. از این منظر، اگر ترامپ بار دیگر به سمت آغاز جنگ حرکت کند، با هزینه‌های سیاسی به‌مراتب سنگین‌تری مواجه خواهد شد. نتیجه انتخابات اخیر نوعی رأی عدم اعتماد به سیاست‌های او تلقی می‌شود‌؛ شکستی که صرفا یک ناکامی انتخاباتی معمولی نیست بلکه نشان‌دهنده عمق نارضایتی در میان اکثریت جامعه آمریکاست. بنابراین، هزینه سیاسی ورود مجدد آمریکا به یک جنگ، در مقایسه با گذشته، افزایش خواهد یافت.  البته نباید در این میان نسبت به حزب دموکرات خوشبین بود. هر دو حزب اصلی آمریکا پیوندهای عمیقی با سرمایه‌داران بزرگ و صهیونیست‌ها دارند و بخش مهمی از ساختار سیاسی و اقتصادی این کشور تحت تأثیر منافع همین گروه‌ها قرار دارد. 
از این‌رو، نمی‌توان انتظار داشت که دموکرات‌ها با تکیه بر مواضع انتخاباتی خود، تغییر بنیادینی در سیاست‌های آمریکا در قبال ایران و منطقه ایجاد کنند. با این حال، حزب دموکرات اکنون با فشار اجتماعی تازه‌ای مواجه است. اکثریت قوی کسانی که در انتخابات اخیر به این حزب رأی داده‌اند، به‌صراحت با جنگ و نسل‌کشی مخالفند و خواهان تغییر رویکرد دولت آمریکا در این زمینه‌ هستند. این فشار می‌تواند به عاملی برای تغییر محدود موازنه درون‌حزبی تبدیل شود و دموکرات‌ها را در برابر مطالبات پایگاه اجتماعی خود قرار دهد.