مدیر یك شركت خصوصی كه به‌رغم شیوع كرونا ساعت كاری كاركنان شركت را كاهش نداده بود و بر این باور بود كه كارمندانش باید تا جان در بدن دارند كار كنند و چرخ شركت را به چرخش دربیاورند، ظهرهنگام وقتی به سمت دفتر كار خود می‌رفت، در راهروی شركت جوانی را مشاهده كرد كه به دیوار تكیه داده بود و سوت‌زنان به اطراف خود نگاه می‌كرد. مدیر به جوان نزدیك شد و سراپای او را برانداز كرد و گفت: تو ماهانه چقدر حقوق می‌گیری؟ جوان گفت: دو میلیون و دویست‌هزار تومان. مدیر با مهارت وصف‌ناپذیر مدیریتی خود دسته‌چكش را از جیبش بیرون آورد و چكی به مبلغ شش میلیون و ششصدهزار تومان نوشت و به دست جوان داد و گفت: این حقوق سه ماهت. برو و دیگر در اینجا پیدایت نشود. جوان كه توقع چنین برخوردی را نداشت با خوشحالی چك را از مدیر گرفت و بدون رعایت پروتكل‌های بهداشتی آن را بوسید و به سرعت از شركت خارج شد. در این هنگام معاون شركت كه ناظر ماجرا بود به سراغ مدیر رفت و گفت: چرا این‌كار را كردید؟ مدیر گفت: ما به كارمندان خود حقوق می‌دهیم كه كار كنند، نه این‌كه به دیوار تكیه دهند و سوت بزنند و در و دیوار را نگاه كنند. وی سپس پرسید: آن جوان كارمند كدام بخش بود؟ معاون گفت: پیك پیتزافروشی بود، غذا آورده و منتظر بود پولش را بگیرد و برود. مدیر كه ضایع شده بود،گفت: بسیار خب به كارتان برسید. وی سپس وارد اتاقش شد و روی صندلی و میز كارش را با افشانه الكل ضدعفونی كرد و سپس كارمندان شركت را به خاطر عدم رعایت پروتكل‌های بهداشتی و سفارش غذا از بیرون مجموعا به مبلغ
شش میلیون و ششصدهزار تومان جریمه كرد و روشن شد.