تجربه
کتاب الکترونیکی خوب است اما...
هدی برهانی / آموزگار
سه چهار روز پیش بود که از دبیر درباره پرونده این شماره سوال کردم. گفتم موضوع؟ گفت کتابهای دیجیتال! من هم گفتم موضوع سختی هست و بعد سه روز طول کشید تا در آخرین فرصت‌های موجود برای فرستادن مطلبم، بنشینم و این متن را بنویسم؛ متنی که قرار است از زبان یک معلم کتابخوانی در رثای کتابهای الکترونیک نوشته شود. در این صورت باید این‌طور به شما بگویم که کتابهای الترونیک محصولاتی بسیار خوب هستند اما به درد من یکی که نمی‌خورند! خب، تا اینجای کار احتمالا نتوانستم به خوبی به مزایای کتابهای الکترونیک اشاره کنم.
لازم است بدانید بعد از این هم قرار نیست اشاره چندانی داشته باشم. حالا اسمش قرار است واپس‌گرایی، تحجر، دشمنی با طبیعت یا هرچه باشد، اما لطفا نام من را در صف طرفداران همیشگی کتابهای چاپی بنویسید. همان آدم‌هایی که هنوز وقتی برای خرید کیف
دم‌دستی به مغازه می‌روند یک کتاب همراهشان می برند تا مطمئن شوند کیفی که می‌خرند جای کافی برای همراه‌داشتن یک کتاب را دارد. اصلا مگر قرار نبود در عصر حاضر که عصر داده و اطلاعات و پردازش و چیپ‌ست و تلفن همراه و رایانه است، کتاب تنها پناه غیردیجیتال بشر باشد؟ پس اصلا چه معنی دارد که بخواهیم کتاب دیجیتال بخوانیم؟
بگذارید برایتان یک مثال بزنم! سال اول دانشگاه بودم، بی‌پول، مترو سوار، ساندویچ ماکارونی‌خور. در همین وانفسای بی‌پولی «پنجره‌های تشنه» را چاپ کردند به قیمت 29هزار تومان. یک کتاب خوش بر و رو که با پولش می‌توانستم دو هفته سوار مترو شوم و هرروزش ساندویچ ماکارونی بخورم. واضح است که آن کتاب را نخریدم. چند روز مانده به محرم مامان یک پیام برایم فرستاده‌بود که نسخه الکترونیک کتاب را می‌توانم با 99درصد تخفیف از کتابخانه دیجیتال سوره‌مهر بخرم. من هم معطلش نکردم و کتاب را خریدم. اولین بارم بود که یک کتاب غیرچاپی میخواندم، اولش خیلی معذب بودم، اما بعد به‌واسطه روایت دوست‌داشتنی نویسنده با کتاب همراه شدم. روزها در مترو می‌ایستادم و مسیر یک‌ساعته تا خانه را بی‌وقفه میخواندم. خواندن آن کتاب خیلی به من چسبید و من از طرفداران پر‌و‌پا قرصش شدم. اما همه اینها دلیل نشد که به‌محض دریافت اولین حقوقم از مدرسه یک نسخه چاپی از کتاب را برای خودم تهیه نکنم!
وفاداری من و امثال من به کتابهای کاغذی مثل یک‌جور اعتیاد است. اعتیاد به بوی نویی کتاب، اعتیاد به پر کردن فرم امانت کتابخانه، اعتیاد به گشتن در کتاب‌فروشی‌ها. شاید لازم است همراهان عصر دیجیتال ما را ببرند در یک کتابخانه الکترونیک ثبت‌نام کنند و ترک‌مان دهند. ما شاید از سر بی‌پولی یا آمدن کرونا به کتابهای دیجیتال مراجعه کنیم، آنها را بخوانیم و لذت ببریم، اما این دلیل نمی‌شود که وقتی پول دستمان آمد، یا کرونا تمام شد نسخه چاپی آن را برای خودمان نخریم. در پایان لازم است بگویم کتاب الکترونیک بسیار خوب است، اما هیچ چیز کتاب واقعی نمی‌شود.
لازم است بدانید بعد از این هم قرار نیست اشاره چندانی داشته باشم. حالا اسمش قرار است واپس‌گرایی، تحجر، دشمنی با طبیعت یا هرچه باشد، اما لطفا نام من را در صف طرفداران همیشگی کتابهای چاپی بنویسید. همان آدم‌هایی که هنوز وقتی برای خرید کیف
دم‌دستی به مغازه می‌روند یک کتاب همراهشان می برند تا مطمئن شوند کیفی که می‌خرند جای کافی برای همراه‌داشتن یک کتاب را دارد. اصلا مگر قرار نبود در عصر حاضر که عصر داده و اطلاعات و پردازش و چیپ‌ست و تلفن همراه و رایانه است، کتاب تنها پناه غیردیجیتال بشر باشد؟ پس اصلا چه معنی دارد که بخواهیم کتاب دیجیتال بخوانیم؟
بگذارید برایتان یک مثال بزنم! سال اول دانشگاه بودم، بی‌پول، مترو سوار، ساندویچ ماکارونی‌خور. در همین وانفسای بی‌پولی «پنجره‌های تشنه» را چاپ کردند به قیمت 29هزار تومان. یک کتاب خوش بر و رو که با پولش می‌توانستم دو هفته سوار مترو شوم و هرروزش ساندویچ ماکارونی بخورم. واضح است که آن کتاب را نخریدم. چند روز مانده به محرم مامان یک پیام برایم فرستاده‌بود که نسخه الکترونیک کتاب را می‌توانم با 99درصد تخفیف از کتابخانه دیجیتال سوره‌مهر بخرم. من هم معطلش نکردم و کتاب را خریدم. اولین بارم بود که یک کتاب غیرچاپی میخواندم، اولش خیلی معذب بودم، اما بعد به‌واسطه روایت دوست‌داشتنی نویسنده با کتاب همراه شدم. روزها در مترو می‌ایستادم و مسیر یک‌ساعته تا خانه را بی‌وقفه میخواندم. خواندن آن کتاب خیلی به من چسبید و من از طرفداران پر‌و‌پا قرصش شدم. اما همه اینها دلیل نشد که به‌محض دریافت اولین حقوقم از مدرسه یک نسخه چاپی از کتاب را برای خودم تهیه نکنم!
وفاداری من و امثال من به کتابهای کاغذی مثل یک‌جور اعتیاد است. اعتیاد به بوی نویی کتاب، اعتیاد به پر کردن فرم امانت کتابخانه، اعتیاد به گشتن در کتاب‌فروشی‌ها. شاید لازم است همراهان عصر دیجیتال ما را ببرند در یک کتابخانه الکترونیک ثبت‌نام کنند و ترک‌مان دهند. ما شاید از سر بی‌پولی یا آمدن کرونا به کتابهای دیجیتال مراجعه کنیم، آنها را بخوانیم و لذت ببریم، اما این دلیل نمی‌شود که وقتی پول دستمان آمد، یا کرونا تمام شد نسخه چاپی آن را برای خودمان نخریم. در پایان لازم است بگویم کتاب الکترونیک بسیار خوب است، اما هیچ چیز کتاب واقعی نمی‌شود.
