رادیو و تلویزیون در گذر از دوره‌های مختلف با تغییر و تحولات متنوع و گوناگونی روبه‌رو بوده‌اند و با وجود همه كاستی‌ها توانسته‌اند باز در ردیف رسانه‌های اول جای گیرند.
زمانی بود كه ویدئو آمد و بعد شبكه نمایش خانگی شكل گرفت و به‌دنبال آن اینترنت وارد زندگی‌مان شد و بعدتر فضای اجتماعی و گوشی‌های هوشمند همه مناسبات را زیرورو كرد ولی در تمام این تغییر و تحولات، همچنان رادیو و تلویزیون مخاطب خود را داشتند. بشر در ذات خود تنوع‌گراست و به غیر از افرادی خاص كه تك‌رسانه‌ای هستند اغلب انسان‌ها دوست دارند همه رسانه‌ها را داشته باشند و در هر رسانه نیز محتوا یا برنامه‌ای خاص را برای تماشا برمی‌گزینند و برای همین این‌كه رسانه‌ای را بر رسانه دیگر برتر بدانیم منطقی نیست. رادیو و تلویزیون سراسری ایران به‌خاطر این‌كه پرورش‌دهنده هنرمندانی خاطره‌ساز و تولیدكننده محصولاتی ماندگار هستند، نقشی مهم در شكل‌گیری رسانه‌های دیگر هم داشته‌اند. به طور مثال شبكه نمایش خانگی به‌واسطه مجربان تلویزیون راه افتاد یا برخی از آنها كه در فضای اشتراكی به ارائه محتوا می‌پردازند، اول بار از طریق تلویزیون معرفی شدند و در كانون توجه قرار گرفتند. مرجعیت رادیو و تلویزیون سبب شده در بسیاری از مواقع كه با بحران‌هایی نظیر سیل و زلزله یا همین كرونا مواجه هستیم، باز رجوع به رسانه‌ مرجع افزایش ‌می‌یابد چراکه مخاطب می‌خواهد اطلاعات رسانه‌های مجازی را كنار داده‌های ارائه‌شده در رسانه ملی قرار دهد و خود به مقایسه بپردازد.
رادیو و تلویزیون همان‌طور كه سعی كرده‌اند تاكنون مقتضیات زمان را در تولید رعایت كنند از حالا به بعد هم باید این حركت بر مدار مقتضیات زمانه را بیشتر و بیشتر ادامه دهند و درنهایت به جایی برسند كه باز هم صادركننده نیروهای زبده و جریان‌ساز به رسانه‌های دیگر شوند.