یكی از خواندنی‌ترین بخش‌های سفرنامه دلاواله توصیفات او در ارتباط با خلق و خوی شاه و درباریان است. او در توصیف چگونگی غذا خوردن و خوابیدن شاه عباس صفوی می‌نویسد: «این عادت تهیه‌كردن غذا در مقابل چشم حاضران، به نظر من فقط به لحاظ راحتی كار نیست؛ بلكه ممكن است به این علت باشد كه سركردگان و رجال ایران از مسموم شدن می‌ترسند. شاه بعضی از وقت‌ها به طور ناگهانی به منازل خصوصی می‌رود و از غذاهای آماده می‌خورد. ظاهرا این عمل حاكی از روح سربازی و سلیقه خاص او در این مورد است و ملت نیز همین تصور را می‌كنند؛ ولی در حقیقت او به هیچ‌چیز نمی‌تواند اطمینان داشته باشد و به همین مناسبت همیشه عمل جالبی انجام می‌دهد كه باید آن را ذكر كنم. در اتاق یا چادری كه شاه در آن می‌خوابد، همیشه هشت تا ده بستر آماده می‌كنند تا او در هر كدام مایل باشد، بتواند بخوابد و هیچ‌كس نمی‌داند شاه كدام‌یك از آنها را برای خوابیدن انتخاب كرده است؛ به‌علاوه ممكن است در ظرف یك شب به تعداد دفعاتی كه از خواب بلند می‌شود، بستر خود را نیز عوض كند و این عمل شاه به منظور اجتناب از سوءقصد صورت می‌گیرد تا بلایی كه در زمان حیات پدرش به سر برادر بزرگ وی آمد، بر او نازل نشود.»