دلاواله در میان توصیفات خود از نحوه لباس پوشیدن مردم ایران به تفاوت‌های جالبی در ارتباط با تفاوت‌های فرهنگی میان مردمان مشرق زمین با سرزمین‌های غربی اشاره می‌كند. به عنوان مثال در شرح تفاوت‌های فرهنگی در ارتباط با چگونگی كفش پوشیدن مردم مشرق زمین آورده است: «شاه نیز پس از این كه مانند دیگران كفش خود را روی پلكان از پای درآورد وارد مجلس شد. به این مناسبت باید بگویم كه كندن كفش در مشرق زمین فقط برای رعایت ادب نیست و كسانی كه آن را با كندن كفش در كلیسا یا نزد اشخاص بزرگ مقایسه می‌كنند در اشتباهند، چون این عمل در شرق به منظور رعایت پاكیزگی و بیشتر برای راحتی است، زیرا كف كفش‌ها پرمیخ و پشت آن بلند است و در نتیجه اگر كسی با آن بنشیند فوق‌العاده ناراحت می‌شود. به این مناسبت در اتاق و روی قالی همیشه بدون كفش راه می‌روند و فقط در خیابان آن را به پا می‌كنند. برای كندن كفش‌ها هم احتیاجی به نشستن و كمك خواستن از دیگری نیست و فقط یك فشار با پا پر پشت پای دیگر كافی است كه كفش بیرون آید.»