بی‌هوا!

بی‌هوا!

نزدیک به دو دهه است که آغاز فصل سرما در ایران همراه است با یک نشانه ثابت که سلامتی مردمان این سرزمین را نشانه گرفته است، پدیده‌ای به نام وارونگی هوا که حالا دیگر پدیده نمی‌خوانندش و از پرتکراری، باید آن را یک «رویه» خواند.

ماجرای وارونگی و آلودگی هوا حالا چند سالی است مهمان تازه‌ای به نام مازوت دارد. سوختی که دو سال پیش آسمان تهران را تیره و بسیاری از شهروندان را روانه مراکز درمانی کرد. این درحالی است که باوجود آلودگی هوا، مسئولان می‌گویند در تهران کسی مازوت نمی‌سوزاند. 

مازوت نمی‌سوزانیم
گل‌علیزاده، رئیس مرکز ملی هوا: فقط نیروگاه‌های بخاری قابلیت مصرف مازوت دارد، در تمام کشور هم ۱۶ نیروگاه بخاری داریم و بقیه نیروگاه‌ها گازی و سیکل ترکیبی است که امکان مصرف مازوت ندارد.

چرا وارونگی؟
دلیل شدت این پدیده در دهه اخیر روشن است؛ چون طبیعت دیگر توان خودپالایی خود را از دست داده، بنابراین با ورود کوچک‌ترین عامل در بروز آلودگی هوا، از خود بی‌خود شده و به اصطلاح خودش را وامی‌دهد. 

پتویی روی شهر! 
وقتی این ورژن رخ می‌دهد، گویی پتویی به روی شهر کشیده و توان نفس کشیدن از هوای شهر گرفته می‌شود، از طرفی هم منابع آلاینده مانند خودروهای فرسوده و موتورسیکلت‌ها مدام در حال تردد است و آلودگی را زیر این پتو پراکنده می‌کند. 

متهم ردیف اول
سازمان حفاظت محیط‌زیست در چند سال اخیر که آلودگی‌هوا در پایتخت بیداد می‌کند و گویی هیچ نهادی حریفش نمی‌شود، بارها اعلام کرده که خودروها و موتورسیکلت‌های فرسوده، مقصران اصلی آلودگی هوا  ست. 

هوای پاک فرسوده
در کشور ۲۶میلیون خودرو شماره‌گذاری شده که از این تعداد حدود هفت میلیون خودرو به سن فرسودگی رسیده‌ است، همچنین 12.5میلیون موتورسیکلت شماره‌گذاری شده که حدود ۱۰میلیون از آنها فرسوده‌ است.