نویسنده خود یک نقاش است که به همراه گروهی از نظامیان، پس از شکست آلمان نازی،‌ وارد درسدن شده است؛ درسدن زیبا، درسدن باشکوهِ آرام، درسدن افسانه‌ای با خیابان‌های سنگ‌فرش و تاریخ جاری‌اش. آنچه والینسکی از درسدن می‌بیند، بهت‌آور است: ویرانه‌ای از سنگ و خاک، شهری پر از مرگ که با بمب‌های هواپیماهای آمریکا و انگلیس خاموش شده است. والینسکی به همراه همراهانش به ویرانه‌های تسوینگر که بسیاری از شاهکارهای تاریخ هنر در آن نگهداری می‌شد، می‌روند و آنجا جز یک نقاش یک‌پا و غمگین نمی‌یابند. مسیر کارآگاهانه داستان درست از همین‌جا آغاز می‌شود، از سؤال‌وجواب‌های روس‌ها از آن نقاش. از این به بعد، آنها کم‌کم به سرنخ‌هایی از آثار می‌رسند و به‌تدریج با یافتن یک نقشه سری، موفق می‌شوند همه نقاشی‌های گمشده را بیابند اما این تنها روایت کتاب نیست. هفت روز مدام میان گذشته و حال در رفت‌و‌آمد است. با پیدا شدن هرگروه از نقاشی‌ها، نویسنده که خود نقاشی آشنا به تاریخ هنر است، داستان نقاشی‌ها و خالقان‌شان را بازمی‌گوید. در تمام کتاب، خواننده با داستان زندگی آنها آشنا می‌شود و سپس با درک جدیدی که از هریک از این نقاشان و آثارشان پیدا می‌کند، به فضای سرد جنگ‌جهانی پرتاب می‌شود. 

نویسنده: لیانید والینسکی
مترجم: رضا رضایی
ناشر: فنجان
سال انتشار: 1398