شاید بتوان این روش تأمین مالی را تاحدی به روش سنتی کمک اقوام ودوستان برای تأمین سرمایه مورد نیاز برای راه‌اندازی کسب‌وکاری مشابه دانست. در این رویکرد بنیان‌گذاران و ایده‌پردازانی که برای اجرا و راه‌اندازی طرح خود دنبال سرمایه هستند، با انتشار ویدئو و اطلاعات مختلف درباره طرح خود سعی می‌کنند از نوآوری آن بگویند و ثابت کنند این طرح به احتمال قوی سودآور خواهد بود. به این ترتیب افراد تشویق می‌شوند تا در این طرح‌ها سرمایه‌گذاری کنند. همه‌ این کارها معمولا از پلتفرم‌های تأمین مالی جمعی، وبگاه‌های تأمین مالی جمعی، شبکه‌های اجتماعی یا برنامه‌های تلویزیونی صورت می‌گیرد. به این ترتیب سرمایه‌های خرد که به تنهایی کارایی لازم برای کمک به رشد ایده‌ای را ندارند، کنار هم قرار می‌گیرند و به جای ورود به بازارهای هیجانی مانند طلا و دلار که اقتصاد را با چالش‌های زیادی روبه‌رو کرده است، تبدیل به خونی برای جریان یافتن در رگ‌های زیست‌بوم نوآوری و فناوری می‌شود و سرمایه‌های راکد را به سرمایه‌‌هایی مولد و زایا تبدیل می‌کند. این روش سرمایه‌گذاری صرفا طرح‌هایی را مورد حمایت قرار می‌دهد که در مدل مشارکت نقدی (مبتنی بر بدهی) تعریف شده باشند. بنابراین سرمایه‌گذاران برای مدتی مشخص متناسب با سرمایه‌ای که وارد کسب‌وکار کرده‌اند در سود و زیان طرح کسب‌وکار شرکت متقاضی، شریک شده و هیچ‌گونه شراکتی در سایر فعالیت‌های شرکت از جمله بدهی‌ها نخواهند داشت و جزو سهامداران آن محسوب نمی‌شوند. در حال حاضر فرصت‌های مختلفی برای مشارکت در تأمین مالی جمعی در کشور وجود دارد که می‌توان با بررسی پیشینه شرکت و امکان موفقیت طرح کسب‌وکاری روی آنها با مبالغ خرد سرمایه‌گذاری کرد. در بسیاری از موارد با توجه به امکان رشد جهشی شرکت‌های استارت‌آپی چنین سرمایه‌گذاری‌هایی می‌تواند به شدت سودآور باشد.