با این حال محمدعلی یكتانیك، كارشناس حیات وحش نظری خلاف این دو نفر دارد؛ او جزو منتقدانی است كه می‌گوید وارد كردن این دو شیر به كشور در شرایط فعلی محیط زیست و حیات وحش كشورمان، بیشتر حالت نمایش دارد؛ نمایشی كه می‌خواهد ذهن‌ها را از كمبودها و نقص‌های موجود، از یوزپلنگ در حال انقراض و محیط‌بان‌های بی‌امكانات و دست خالی، منحرف كند.
این اما همه ماجرا نیست و این كارشناس حیات وحش در ادامه اصالت این دو شیر را هم زیر سوال می‌برد. او به ما می‌گوید: درباره این‌كه این شیرها واقعا ایرانی باشند جای تردید است؛ این‌كه نسل‌شان از زمان قاجار به صورت خالص ادامه پیدا كرده باشد بیشتر حالت گمانه‌زنی دارد و این احتمال هم هست كه درصدی از ناخالصی در ژن شان باشد. یكتانیك در توضیح بیشتر می‌گوید: اساسا شیری كه الان به اسم شیر ایرانی وارد كشور شده، شیر آسیایی است. شیر آسیایی برای اولین بار در ایران نامگذاری شده (این روال است كه هر گونه جانوری برای اولین بار در هر جایی نامگذاری شود اسم آنجا را می‌گیرد) اما نكته اینجاست كه الان حدود 700 قلاده از این شیر آسیایی در هند وجود دارد و به خاطر از بین رفتن زیستگاه در ایران دیگر وجود ندارد.
این كارشناس حیات وحش ادامه می‌دهد: ما اصلا نمی‌توانیم از واژه احیا برای شیر ایرانی استفاده كنیم؛ ما بیش از 80 سال پیش به طور قطعی شیر ایران را از دست دادیم و هیچ زیستگاه مناسبی دیگر برای آن وجود ندارد؛ پس امكان احیا هم وجود ندارد.