با این حال، نشریه یادآور می‌شود که هر توافق احتمالی میان واشنگتن و پکن، بیش از آن‌که یک پیمان پایدار باشد، نوعی آتش‌بس موقت است.اکونومیست می‌نویسد ماه گذشته برای دو قدرت بزرگ جهان پرتنش بود. چین در ۹ اکتبر صادرات عناصر کمیاب را که برای صنایع نظامی و فناوری حیاتی‌ هستند، محدود کرد و ترامپ در واکنش، تهدید به اعمال تعرفه‌های صد درصدی جدید بر کالاهای چینی از اول نوامبر کرد. با وجود این، تلاش‌های فشرده اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا و هه لی‌فنگ، معاون نخست‌وزیر چین، در مالزی زمینه این دیدار را فراهم کرده است. به اعتقاد این هفته‎نامه، سه محور اصلی در مذاکرات، کاهش بخشی از تعرفه‌ها در برابر خرید مجدد سویا از سوی چین، مذاکره درباره کنترل صادرات و فناوری از جمله تراشه‌ها و عناصر کمیاب، و درنهایت مسائل ژئوپلیتیکی مانند جنگ اوکراین و موضوع تایوان خواهد بود. این نشریه تأکید می‌کند حتی اگر توافقی حاصل شود، ماهیت آن موقتی خواهد بود؛ چراکه بی‌اعتمادی ساختاری میان دو کشور عمیق است و تجربه توافق تجاری سال ۲۰۲۰ نشان داده که چنین مصالحه‌هایی عمر طولانی ندارد.