حضور حماسی و دشمن‌شکن مردم عزیز در خیابان‌ها و صحنه‌های اجتماعی، جلوه‌ای روشن از همین همدلی و بصیرت است ؛ حضوری که پیام روشنی از وحدت، آرامش‌طلبی عزتمندانه و ایستادگی بر ارزش‌ها را به همگان رساند و نشان داد ملت ما در بزنگاه‌ها با یکدلی و همصدایی، توطئه‌ها و فشارها را بی‌اثر می‌کند. این حضور ارزشمند، شایسته قدردانی و تکریم است و وظیفه ماست که خاضعانه از مردم شریف و نجیب‌مان تشکر کنیم.  از منظر آموزه‌های اسلامی، انسجام و همبستگی اجتماعی از ارکان قوام جامعه ایمانی به‌شمار می‌رود. تاکید بر وحدت، تعاون، مواسات و پرهیز از منازعه، نشان‌دهنده آن است که پیوندهای اجتماعی و روحیه همکاری، نه‌تنها ارزش اخلاقی بلکه ضرورت تمدنی برای حفظ امنیت روانی و پیشرفت جمعی است.  در بزنگاه‌های تاریخی، ملت‌ها بیش از آن‌که با امکانات مادی سنجیده شوند، با میزان انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی و ظرفیت همدلی‌شان شناخته می‌شوند. آنچه یک جامعه را در برابر دشواری‌ها مقاوم می‌کند، صرفا سازوکارهای رسمی نیست بلکه پیوندهای انسانی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و احساس «ما بودن» است. همان سرمایه‌ای که در فرهنگ ایرانی ــ اسلامی ما ریشه‌ای عمیق دارد و در لحظات حساس، خود را به زیباترین شکل آشکار ساخته است. 
در ادبیات علمی توسعه و حکمرانی، «سرمایه اجتماعی» با مؤلفه‌هایی همچون اعتماد، هنجارهای همکاری، مشارکت مدنی و شبکه‌های ارتباطی از مهم‌ترین عوامل تقویت کارآمدی نظام تصمیم‌سازی و کاهش هزینه‌های اداره جامعه است. همدلی ملی، در این چارچوب، کارکردهای روشنی دارد‌؛ تاب‌آوری اجتماعی را در برابر فشارها و تکانه‌ها افزایش می‌دهد. از تعارض‌ها و دوقطبی‌های فرساینده می‌کاهد. مانع انتقال تنش به بدنه جامعه می‌شود. مشارکت عمومی را در حل مسائل تقویت و از اقدامات اصلاحی پشتیبانی می‌کند. همچنین اعتماد و امید اجتماعی را افزایش می‌دهد و به حرکت جمعی شتاب می‌بخشد.  بدیهی است تحقق و تثبیت این سرمایه به رفتار مسئولانه در همه سطوح نیاز دارد. مردم، نخبگان فرهنگی و رسانه‌ها باید در شیوه گفتار و داوری، اخلاق اجتماعی را محور قرار دهند. 
ادامه یادداشت را در «جام‌جم‌آنلاین» بخوانید.