تصاویر ماهواره‌ای جدید، حکایت از حجم بالای تخریب پایگاه‌های آمریکایی در منطقه دارد
غوغای موشک‌های ایرانی
پس از آغاز دور جدید تجاوزات ارتش تروریستی آمریکا به نقاط مختلف ایران به خصوص شهرهای مختلف جنوب از خوزستان تا سیستان بلوچستان، نیروهای نظامی کشور بالافاصله و با قدرت تمام استراتژی جنگ منطقه‌ای یعنی مورد هدف قراردادن پایگاه‌های فرماندهی مرکزی ارتش تروریستی آمریکا در کشورهای منطقه را دنبال کرد. پایگاه‌هایی که سال‌ها از سوی دولت‌های میزبان به عنوان ضامن امنیت معرفی می‌شدند، اما امروز بیش از هر زمان دیگری خود به بخشی از میدان درگیری تبدیل شده‌اند.این راهبرد پس از آن شدت گرفت که در ادامه تجاوزات آمریکا به جنوب ایران، مناطقی در استان‌های هرمزگان، خوزستان و ایلام هدف حملات موشکی و هوایی قرار گرفتند؛ حملاتی که بنابر گزارش‌های رسمی، علاوه بر برخی مراکز نظامی مانند پادگان ارتش در بمپور ایرانشهر با هفت شهید، زیرساخت‌های غیرنظامی از جمله تأسیسات خدماتی، انبارهای ذخیره کالا مانند سیلو گندم در هویزه را دربر گرفت.
همزمان، فرماندهی مرکزی ارتش تروریستی آمریکا (سنتکام) اعلام کرد که عملیات خود را با هدف آنچه «کاهش توان ایران در مدیریت تنگه هرمز» خواند، به بخش های مختلف کشور ادامه خواهد داد.اما پاسخ ایران این بار محدود به چند نقطه مشخص در کویت یا بحرین باقی نماند. در چند مرحله از عملیات «نصر۲»، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از حمله به مجموعه‌ای از اهداف نظامی آمریکا در بحرین، کویت، اردن، قطر و همچنین برخی سامانه‌های راداری و پشتیبانی در عمان خبر داد. در اطلاعیه‌های منتشرشده، از مراکز فرماندهی، آشیانه جنگنده‌ها، سامانه‌های پاتریوت، مراکز ارتباطات ماهواره‌ای، انبارهای لجستیکی، سکوهای موشکی هایمارس، مراکز کنترل پهپادهای ام‌کیو-9 و تأسیسات پشتیبانی ناوگان پنجم آمریکا به عنوان اهداف این عملیات‌ها نام برده شد.همزمان، انتشار مجموعه‌ای از تصاویر ماهواره‌ای در رسانه‌ها و مراکز بین‌المللی پایش تحولات نظامی، حاکی از خسارات وارده به مراکز استراتژیک امریکا در این پایگاه‌ها بوده است. از آن جمله: مرکز فرماندهی و کنترل پهپادها در پایگاه ناوگان پنجم آمریکا در بحرین که به گزارش روزنامه وال استریت ژورنال، این پایگاه برای بیش از سه دهه لنگرگاه قدرت دریایی آمریکا در غرب آسیا بوده است. همچنین تصاویر ماهواره‌ای منتشر شده از آسیب مرکز تعمیر و نگهداری جنگنده‌های آمریکایی در پایگاه العدید قطر و انهدام مراکز حساس در پایگاه‌های آمریکا واقع در اردن و عمان خبر می‌دهد. انتشار این تصاویر بار دیگر آسیب‌پذیری شبکه گسترده پایگاه‌های آمریکا در غرب آسیا را نمایان ساخت.در کنار بعد نظامی، پیام سیاسی این تحولات نیز قابل توجه است. تقریبا تمام اهداف اعلام‌شده ایران در خاک کشورهایی قرار دارند که طی دو دهه گذشته میزبان نیروها و زیرساخت‌های ارتش آمریکا بوده‌اند.
مخاطبان ایران این‌بار مردم منطقه‌اند
شاید مهم‌ترین تحول این دور از درگیری‌ها را نه در تعداد موشک‌ها و پایگاه‌های نابود شده آمریکا در منطقه، بلکه در ادبیات بیانیه‌های سپاه پاسداران بتوان جست‌وجو کرد. در کنار اعلام حملات به پایگاه‌های آمریکا در بحرین، کویت، اردن، قطر و عمان، دو بیانیه خطاب به مردم کویت و اردن صادر شد.
در این بیانیه‌ها، ایران با تفکیک میان «دولت‌های میزبان» و «ملت‌های منطقه» این پیام را منتقل کرد که هدف عملیات، مردم این کشورها نیستند، بلکه پایگاه‌هایی هستند که از آنها برای تجاوز به خاک ایران استفاده شده است. به همین دلیل، در متن پیام‌ها بارها بر اشتراکات تاریخی، اسلامی و منطقه‌ای تأکید شده و در مقابل، از مردم کویت و اردن خواسته شده برای پایان دادن به حضور نیروهای آمریکایی در سرزمین خود اقدام کنند.ایران با این بیانیه این پرسش را در افکار عمومی کشورهای عربی ایجاد کرد که آیا پایگاه‌های آمریکا واقعا امنیت آورده است یا برعکس، این پایگاه‌ها به عاملی برای انتقال جنگ به داخل مرزهای آنان تبدیل شده‌اند.در چهار روز گذشته نیز توالی عملیات‌های اعلام‌شده، دقیقا همین تصویر را تقویت کرده است. از حمله به مرکز فرماندهی پهپادی و آشیانه هواگردها در شیخ عیسی بحرین گرفته تا هدف قرار دادن سامانه‌های پاتریوت، رادارهای راهبردی، مراکز ارتباطات ماهواره‌ای، انبارهای پشتیبانی، سکوهای موشکی هایمارس و تأسیسات لجستیکی در کویت، حمله به پایگاه العدید قطر و پایگاه‌های پرنس حسن و الازرق در اردن و همچنین انهدام برخی سامانه‌های راداری و لجستیکی در عمان، تقریبا همه اضلاع شبکه استقرار آمریکا در خلیج فارس و شامات در معرض عملیات متقابل قرار گرفته‌اند. به عبارتی دامنه پاسخ‌های نیروهای مسلح کشورمان محدود به یک جغرافیای خاص نیست و کل معماری استقرار آمریکا در منطقه را در بر می‌گیرد.همزمان، انتشار تصاویر ماهواره‌ای توسط برخی رسانه‌ها و مؤسسات بین‌المللی که از آسیب دیدن بخش‌هایی از توان نظامی پایگاه‌های آمریکا حکایت دارد، باعث شده بحث درباره آسیب‌پذیری این شبکه بیش از گذشته مطرح شود و نشان دهد پایگاه‌هایی که سال‌ها به‌عنوان نماد بازدارندگی آمریکا معرفی می‌شدند، اکنون به بخشی از تصاویر شکست آمریکا تبدیل شده‌اند.پرسش اساسی پیش روی دولت‌های عربی باید این باشد که تداوم میزبانی از این پایگاه‌ها همچنان معادل افزایش امنیت است یا همان زیرساخت‌هایی که قرار بود سپر دفاعی باشند، به اهداف بالقوه هر دور جدید از تنش تبدیل شده‌اند. به نظر می‌رسد تا زمانی که پایگاه‌های آمریکایی در کشورهای منطقه‌ای در عملیات‌های تجاوزگرانه علیه ایران نقش ایفا کنند، این پایگاه‌ها نیز در معادلات پاسخ متقابل باقی خواهند ماند؛ معادله‌ای می‌تواند هزینه‌های حضور نظامی آمریکا را نه فقط برای واشنگتن، بلکه برای میزبانان منطقه‌ای آن نیز به شکل محسوسی افزایش دهد.
مخاطبان ایران این‌بار مردم منطقه‌اند
شاید مهم‌ترین تحول این دور از درگیری‌ها را نه در تعداد موشک‌ها و پایگاه‌های نابود شده آمریکا در منطقه، بلکه در ادبیات بیانیه‌های سپاه پاسداران بتوان جست‌وجو کرد. در کنار اعلام حملات به پایگاه‌های آمریکا در بحرین، کویت، اردن، قطر و عمان، دو بیانیه خطاب به مردم کویت و اردن صادر شد.
در این بیانیه‌ها، ایران با تفکیک میان «دولت‌های میزبان» و «ملت‌های منطقه» این پیام را منتقل کرد که هدف عملیات، مردم این کشورها نیستند، بلکه پایگاه‌هایی هستند که از آنها برای تجاوز به خاک ایران استفاده شده است. به همین دلیل، در متن پیام‌ها بارها بر اشتراکات تاریخی، اسلامی و منطقه‌ای تأکید شده و در مقابل، از مردم کویت و اردن خواسته شده برای پایان دادن به حضور نیروهای آمریکایی در سرزمین خود اقدام کنند.ایران با این بیانیه این پرسش را در افکار عمومی کشورهای عربی ایجاد کرد که آیا پایگاه‌های آمریکا واقعا امنیت آورده است یا برعکس، این پایگاه‌ها به عاملی برای انتقال جنگ به داخل مرزهای آنان تبدیل شده‌اند.در چهار روز گذشته نیز توالی عملیات‌های اعلام‌شده، دقیقا همین تصویر را تقویت کرده است. از حمله به مرکز فرماندهی پهپادی و آشیانه هواگردها در شیخ عیسی بحرین گرفته تا هدف قرار دادن سامانه‌های پاتریوت، رادارهای راهبردی، مراکز ارتباطات ماهواره‌ای، انبارهای پشتیبانی، سکوهای موشکی هایمارس و تأسیسات لجستیکی در کویت، حمله به پایگاه العدید قطر و پایگاه‌های پرنس حسن و الازرق در اردن و همچنین انهدام برخی سامانه‌های راداری و لجستیکی در عمان، تقریبا همه اضلاع شبکه استقرار آمریکا در خلیج فارس و شامات در معرض عملیات متقابل قرار گرفته‌اند. به عبارتی دامنه پاسخ‌های نیروهای مسلح کشورمان محدود به یک جغرافیای خاص نیست و کل معماری استقرار آمریکا در منطقه را در بر می‌گیرد.همزمان، انتشار تصاویر ماهواره‌ای توسط برخی رسانه‌ها و مؤسسات بین‌المللی که از آسیب دیدن بخش‌هایی از توان نظامی پایگاه‌های آمریکا حکایت دارد، باعث شده بحث درباره آسیب‌پذیری این شبکه بیش از گذشته مطرح شود و نشان دهد پایگاه‌هایی که سال‌ها به‌عنوان نماد بازدارندگی آمریکا معرفی می‌شدند، اکنون به بخشی از تصاویر شکست آمریکا تبدیل شده‌اند.پرسش اساسی پیش روی دولت‌های عربی باید این باشد که تداوم میزبانی از این پایگاه‌ها همچنان معادل افزایش امنیت است یا همان زیرساخت‌هایی که قرار بود سپر دفاعی باشند، به اهداف بالقوه هر دور جدید از تنش تبدیل شده‌اند. به نظر می‌رسد تا زمانی که پایگاه‌های آمریکایی در کشورهای منطقه‌ای در عملیات‌های تجاوزگرانه علیه ایران نقش ایفا کنند، این پایگاه‌ها نیز در معادلات پاسخ متقابل باقی خواهند ماند؛ معادله‌ای می‌تواند هزینه‌های حضور نظامی آمریکا را نه فقط برای واشنگتن، بلکه برای میزبانان منطقه‌ای آن نیز به شکل محسوسی افزایش دهد.
