ارائه طرح هفت‌ ماده‌ای از سوی ایران که بر پایه مفاد مذاکرات اسلام‌آباد و توافقات حاصل از آن تنظیم شده بود، با مخالفت طرف آمریکایی مواجه گردید و این رویکرد واشنگتن ابعاد جدیدی از علل بن‌بست دیپلماتیک را آشکار ساخت. 
علت اصلی امتناع ایالات متحده از بازگشت به توافق‌نامه اسلام‌آباد، به این مسأله بازمی‌گردد که مقامات آمریکایی این توافق را یک شکست فاحش و زیانبار برای خود تلقی می‌کنند. برخلاف برخی گمانه‌زنی‌های داخلی که عدم تمایل به توافق را به طرف ایرانی نسبت می‌دادند، شواهد موجود گواه آن است که آمریکایی‌ها از پذیرش مفاد قبلی همچنین شرایط جدید افزوده شده به توافقات استاندارد امتناع می‌ورزند و حاضر به تمکین در برابر آن نیستند. تحلیل رفتارهای واشنگتن گویای آن است که سیاستگذاران آمریکایی همچنان به گزینه برخورد سخت و فلج‌کننده علیه ایران امید بسته‌اند تا از این طریق قدرت پاسخگویی را از تهران سلب کنند.
 این برداشت و تصور محض، نوعی وهم ارزیابی می‌شود. زیرا جمهوری اسلامی ایران در گذشته نیز توانایی خود را در غافلگیر ساختن کامل دشمن به اثبات رسانده است.
 احتمال اجرای یک اقدام نظامی از سوی آمریکا که ایران فاقد توان مقابله یا پاسخگویی متقابل به آن باشد، تقریبا در حد صفر است و امکان زمینگیر ساختن ایران از طریق یک ضربه کوتاه‌مدت، حتی در میان محافل کارشناسی داخل آمریکا نیز با تردیدهای جدی مواجه است. 
در نهایت باید اذعان داشت که دلیل اصلی رد پیشنهادات دیپلماتیک از سوی واشنگتن، عدم تمایل به حل واقعی موضوع و هراس شدید از اذعان به شکست است. پذیرش شکست برای آمریکایی‌ها، هزینه‌های سنگین و متعددی به‌همراه دارد و آنها به سهولت تن به این امر نخواهند داد.
 از این رو کاخ سفید می‌کوشد با دست زدن به اقدامی خاص، نمایشی از یک پیروزی ظاهری را در برابر ایران به راه اندازد و آن را به‌عنوان دستاورد سیاسی دستمایه تبلیغات خود قرار دهد.