برنامه‌ریزی، تلاش‌بی‌وقفه و مدیریت نتیجه‌گرا؛ راز موفقیت کشتی
کاش چند علیرضا دبیر داشتیم
یک نفر روزی در دفتر علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی حضور داشت، چنین نقل می‌کند: «عکسی برای او آمد. یکی از کشتی‌گیران بود که لب دریا، سوار اسب شده است. دبیر بدون مکث شماره آن کشتی‌گیر را گرفت و با عصبانیت گفت: اگر آسیب ببینی چه کار کنیم؟!» آن فرد اضافه می‌کند: «این جدیت دبیر باعث شده کشتی‌گیران یاد بگیرند فقط و فقط روی کشتی تمرکز کنند. فدراسیون موقعیتی برایشان به وجود آورده تا هیچ دغدغه مالی در زندگی‌شان نداشته باشند. توقع مجموعه کشتی هم از آنها این است؛ فقط و فقط به تمرینات و مسابقات و موفقیت فکر کنند.»
اگر امروز کشتی ایران به چنین موفقیت بزرگی دست یافته، بدون شک مدیون تفکری است که هیچ چیز را مهم‌تر از دوبنده و پرچم کشور نمی‌داند. تا چند سال قبل، به واسطه پیشرفت کشتی در سراسر جهان و به صدا آمدن زنگ خطر برای ایران، همه تصور می‌کردند شاید خزان این رشته هم از راه رسیده است. علیرضا دبیر اما در همان روزها می‌دانست نهالی که کاشته به زودی رشد می‌کند و خود را نشان می‌دهد. سیاست فدراسیون کشتی این بود که برای پیشرفت «رقابت» ایجاد کند. برگزاری مسابقات انتخابی، زیر نظر گرفتن مداوم تمام کشتی‌گیران و در نهایت تشکیل سه تیم برای حضور در سه عرصه امیدها، بازی‌های آسیایی و رقابت‌های جهانی، همه باعث شد تا امروز شاهد شکوفایی بیشتر این رشته باشیم. تیم ملی کشتی فرنگی که دست به کاری تاریخی زد و در 10 وزن، 9 مدال شامل 4 طلا، سه نقره و دو برنز گرفت. تیم ملی کشتی آزاد هم با انگیزه فراوان و با رهبری پژمان درستکار، از امروز کار خود را در عرصه جهانی آغاز می‌کند.
فدراسیون کشتی نشان داده حتی در بدترین شرایط نیز با برنامه‌ریزی و تلاش، می‌توان به موفقیت رسید. الگوی واضح و روشنی که می‌تواند چراغ راه فدراسیون فوتبال نیز باشد. اکنون که ورزش اول ایران به شکوفایی رسیده چرا فوتبال همچنان باید پسرفت کند؟ همه پاسخ این سوال را می‌دانند و امیدوارند روزی برسد تا نه فقط کشتی بلکه تمام رشته‌های ورزشی ایران در جهان حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشند. امروز حتی بعضی به کنایه خطاب به مدیران ورزش ایران می‌گویند: «کاش چند دبیر دیگر داشتیم.» روزی که او به ریاست فدراسیون کشتی رسید، خرابه‌ای بیش تحویل نگرفت ولی امروز فدراسیون کشتی یکی از پرامکانات‌ترین و بهترین‌های ایران و حتی آسیاست. بارها و بارها اتفاق افتاده که حتی تیم‌های رشته‌های دیگر از امکانات این فدراسیون استفاده کرده‌اند. مثلا جواد نکونام در دوران حضور در استقلال، چند بار تیمش را به کمپ کشتی برد تا هم از امکانات‌شان استفاده کنند و هم از هتل خوبی که آنجا ساخته شده است. بی شک اگر دبیر به فدراسیون کشتی نمی‌رفت، امروز نه تنها کشتی‌گیران به جمع دیگر ورزشکاران ناراضی ملحق شده بودند که کشتی هم عرصه جهانی را به کشورهای دیگر باخته بود. ژاپن در سال‌های گذشته هزینه هنگفتی برای پیشرفت کشتی کرده و تصور می‌کرد در بازی‌های آسیایی که خود میزبان بود می‌تواند مدال‌ها را درو کند ولی با قدرت و شهامت کشتی‌گیران ایران، قافیه را باخت. انتخاب‌های فدراسیون هم برای هدایت تیم‌های ملی معمولا خوب بوده و بها دادن به گوش شکسته‌های این رشته، توانسته انگیزه فراوانی بین همه ایجاد کند.موضوعی که حتی در پیام اخیر رهبری بعد از موفقیت کشتی‌گیران امید کشورمان نمود پیدا کرد. ایشان ضمن تبریک به آنها، در پیام خود نوشتند: «قهرمانی تیم ملی زیر بیست و سه سال کشتی آزاد جمهوری اسلامی ایران در مسابقات جهانی، دل ملت بزرگ و قدرشناس ایران را لبریز از شادی و افتخار کرد. این موفقیت که با کسب ۹ مدال رنگارنگ همراه بود، همچون قهرمانی اخیر تیم امید کشتی فرنگی نتیجه برنامه‌ریزی، مدیریت و تلاش بی‌وقفه مدیران، مربیان فداکار و جوانان قدرتمند و غیور کشور است. به این عزیزان به‌خصوص نسل جوان قهرمان میهن و ملت سرافراز ایران تبریک می‌گویم.»احمد دنیا‌مالی، وزیر ورزش نیز بعد از موفقیت اخیر کشتی فرنگی گفت که این پیروزی حاصل عملکرد منسجم و برنامه‌ریزی مستمر بوده است.
فدراسیون کشتی نشان داده حتی در بدترین شرایط نیز با برنامه‌ریزی و تلاش، می‌توان به موفقیت رسید. الگوی واضح و روشنی که می‌تواند چراغ راه فدراسیون فوتبال نیز باشد. اکنون که ورزش اول ایران به شکوفایی رسیده چرا فوتبال همچنان باید پسرفت کند؟ همه پاسخ این سوال را می‌دانند و امیدوارند روزی برسد تا نه فقط کشتی بلکه تمام رشته‌های ورزشی ایران در جهان حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشند. امروز حتی بعضی به کنایه خطاب به مدیران ورزش ایران می‌گویند: «کاش چند دبیر دیگر داشتیم.» روزی که او به ریاست فدراسیون کشتی رسید، خرابه‌ای بیش تحویل نگرفت ولی امروز فدراسیون کشتی یکی از پرامکانات‌ترین و بهترین‌های ایران و حتی آسیاست. بارها و بارها اتفاق افتاده که حتی تیم‌های رشته‌های دیگر از امکانات این فدراسیون استفاده کرده‌اند. مثلا جواد نکونام در دوران حضور در استقلال، چند بار تیمش را به کمپ کشتی برد تا هم از امکانات‌شان استفاده کنند و هم از هتل خوبی که آنجا ساخته شده است. بی شک اگر دبیر به فدراسیون کشتی نمی‌رفت، امروز نه تنها کشتی‌گیران به جمع دیگر ورزشکاران ناراضی ملحق شده بودند که کشتی هم عرصه جهانی را به کشورهای دیگر باخته بود. ژاپن در سال‌های گذشته هزینه هنگفتی برای پیشرفت کشتی کرده و تصور می‌کرد در بازی‌های آسیایی که خود میزبان بود می‌تواند مدال‌ها را درو کند ولی با قدرت و شهامت کشتی‌گیران ایران، قافیه را باخت. انتخاب‌های فدراسیون هم برای هدایت تیم‌های ملی معمولا خوب بوده و بها دادن به گوش شکسته‌های این رشته، توانسته انگیزه فراوانی بین همه ایجاد کند.موضوعی که حتی در پیام اخیر رهبری بعد از موفقیت کشتی‌گیران امید کشورمان نمود پیدا کرد. ایشان ضمن تبریک به آنها، در پیام خود نوشتند: «قهرمانی تیم ملی زیر بیست و سه سال کشتی آزاد جمهوری اسلامی ایران در مسابقات جهانی، دل ملت بزرگ و قدرشناس ایران را لبریز از شادی و افتخار کرد. این موفقیت که با کسب ۹ مدال رنگارنگ همراه بود، همچون قهرمانی اخیر تیم امید کشتی فرنگی نتیجه برنامه‌ریزی، مدیریت و تلاش بی‌وقفه مدیران، مربیان فداکار و جوانان قدرتمند و غیور کشور است. به این عزیزان به‌خصوص نسل جوان قهرمان میهن و ملت سرافراز ایران تبریک می‌گویم.»احمد دنیا‌مالی، وزیر ورزش نیز بعد از موفقیت اخیر کشتی فرنگی گفت که این پیروزی حاصل عملکرد منسجم و برنامه‌ریزی مستمر بوده است.
