تاثیر جشنواره در خودكفایی تولیدات پویانمایی
جشنواره پویانمایی و برنامههای عروسكی تلویزیون ایران محملی برای هنرمندان صنعت پویانمایی و برنامههای عروسكی است كه 18 تیرماه در كرمانشاه آغاز به كار میكند. در گزارش پیش رو برخی اظهارنظرهای كارشناسان و صاحبنظران این حوزه را مرور میكنیم:
محمدرضا كریمی صارمی، عضو شورای سیاستگذاری دومین جشنواره ملی پویانمایی معتقد است: امروزه مخاطب میتواند با نگاهی تخصصیتر آثار تولید شده را ارزیابی كند. از این رو نشستهای تخصصی و رقابتی كه این چنین شكل میگیرد، باعث شناسایی نقاط ضعف و قوت آثار میگردد كه همین مساله جزو اهداف برگزاركنندگان جشنوارههایی از این نوع است.
وی تصریح میكند: ضمن اینكه در كنار ارزیابی آثار اهدای جوایز و توجه ویژه به هنرمندان این آثار باعث دلگرمی آنان میشود. بنابراین با توجه به این مساله و روندی كه در این زمینه در پیش گرفتهایم، میتوانیم در آیندهای نزدیك به خودكفایی برسیم.
شهرام حاج میرصادقی، عضو شورای عالی، فیلمساز و مدرس پویانمایی بیان میكند: به نظر من این جشنواره متفاوت از سایر جشنوارههاست؛ چون همانطور كه از نامش مشخص است، به طور اخص به آثار هنرمندان سراسر كشور میپردازد كه اتفاق خوب و گام موثری میتواند در معرفی آثار و هنرمندان و تولیدكنندگان انیمیشن در كشور باشد.
وی میافزاید: معمولا در اغلب جشنوارههایی كه در زمینههای مختلف برگزار میشود، چندان توجه ویژهای به مخاطب نمیشود. اما از آنجایی كه تلویزیون به عنوان رسانه ملی توجه و نگاه خاصی به مخاطبان خود دارد، از این رو ارزیابی آثار هنرمندان در قالب یك چنین جشنوارهای بسیار تخصصی است و همین نكته باعث میشود به هنرمندان و تولیداتشان اهمیت خاصی داده شود. از این رو حركت و پویش موثری در راستای تولیدات پویانمایی در كشور انجام میشود.
كیانوش دالوند، داور بخش پویانمایی، سریال و مجموعه جشنواره میگوید: بزرگترین معضلی كه ما در عرصه فرهنگی همواره داشته و داریم، ندیدن آثار فرهنگی متفاوت و فرهنگسازی و برندسازی است؛ ازاینرو برگزاری چنین جشنوارهای میتواند جای خالی آن را تا حدودی پركند و با اهدافی كه برگزارکنندگان این جشنواره درپیش گرفتهاند، گام موثری در این جهت برداشته شود.
وی درباره نقاط ضعف و قوت آثار ارائه شده به جشنواره نیز توضیح میدهد: به عقیده من، اغلب آثاری كه در جشنواره امسال ارائه شدهاند، خوب و حرفهای و قابل قبول هستند. میتوانم بهجرات بگویم كه برخی از آنها بسیار قابل قبول و در حد بینالمللی هستند كه جای خوشحالی است.
امین حسینیون، داور بخش فیلمنامه پویانمایی میگوید: من فكر میكنم جشنواره به طور كلی دو كاركرد اساسی دارد؛ اول اینكه نشاندهنده سلیقه و نهاد برگزاركننده است و به هنرمندان سراسر كشور نشان میدهد كه تا چه اندازه مورد توجه قرار گرفته اند و همچنین نشان میدهد در چه مسیری توسط مراكز استانها كارهایشان مورد توجه قرار گرفته است. بهخصوص این جشنواره كه در استانها برگزار میشود و تاثیرات مثبت بسیاری دارد.
وی ادامه داد: نكته دوم اینكه برگزاری چنین جشنوارهای باعث میشود شرایطی فراهم شود تا افرادی كه كار پویانمایی را جدیتر میگیرند و به قولی نگاه جدی به حرفه خود دارند، چند روز دور هم جمع شوند كه به عقیده من این وجه مهمتری است؛ به این خاطر كه برای ساكنان تهران معمولا جشنوارههای بسیاری برگزار میشود، اما این امكان برای مراكز استانها مهیا شده است؛ از این رو به نظر من اتفاق فوقالعادهای است.
دكتر محمد میركیانی، نویسنده و مدرس پویانمایی عنوان میكند: ارزیابیای كه من از آثار ارائه شده در بخش فیلمنامه دارم، به نظرم میرسد كه اتفاق خوبی افتاده است. هم به لحاظ كیفی و هم به لحاظ كمی، تنوع موضوعات در فیلمنامههای ارائهشده دیده میشود كه به نسبت دوره قبل این اتفاق افتاده و به نظر من اتفاق بسیار خوبی است.
وی میافزاید: از طرفی فضاهای خوب و همچنین تنوع و تخیل بسیاری در آثار وجود دارد كه نشان از نگاه جدی هنرمندان این آثار دارد؛ چون همانطور كه میدانید به هر حال تنوع و تخیل پایه فیلمنامه پویانمایی است.




