غیرقابل پیشبینی
روزنامهنگاری یعنی زندگی در فردا. باور بفرمایید ما امروز در فردا زندگی میكنیم؛ همین ستون وقتی نوشته میشد دیروز بود و حالا یعنی فردای دیروز شما که دارید آن را میخوانید. باشد... قبول كه كمی پیچیده شد اما قرار نیست حرف فلسفی بزنیم؛ ماجرا فقط این است با آنكه ما هر روز برای فردا برنامهریزی میكنیم اما هیچ چیز در یك روزنامه پویا قابل پیشبینی نیست.
اگر یك روز جمعه، در یك پاییز، سرد و ملالانگیز و پرنخوت وارد تحریریه روزنامه بشوی در حالی كه همه مطالبت را از قبل آماده كردهای، باز هم ممكن است همه برنامههایت به شكل هیجانانگیزی
بههم بریزد.
و جمعه ما در صفحات فرهنگی روزنامه جامجم با شگفتانه ویژهای همراه بود؛ ویدئویی كه از پشت صحنه یك برنامه استعدادیابی در شبكه امبیسی پرشیا دست به دست میشد و یكی از بازیگران ایرانی را در كنار خوانندههای آنسوی آبی نشان میداد. چنین شد كه دبیر صفحات فرهنگی هرچه را برای این چهار صفحه رشته بود، پنبه كرد و طرحی نو در انداخت كه شد این:
جزئیات اتفاقات دیروز و ویدئوی منتشرشده در كانالهای خبری مبنی بر حضور مهناز افشار در برنامه استعدادیابی امبیسی پرشیا، ایده و دستمایهای شد برای محمدصادق علیزاده كه سراغ رسانههای سعودی برود و درباره فعالیت این رسانه در حوزه فرهنگ و هنر و سرگرمی بنویسد. ارتباط رسانههای سعودی با سرگرمی و ویدئوی مهناز افشار و مابقی ماجرا را از زاویه نگاه علیزاده در صفحه 12 بخوانید.
اگر همین طور از صفحه به اول بیاییم، نوبت صفحه 11 میرسد كه درباره اوضاع گیشه است در روزهای سرد و كرخت پاییزی كه هیچ سالی رونقی نداشته و امسال بدتر از سالهای دیگر. علی رستگار كه احوالات خودش دستكمی از اوضاع سینمای این روزهای ما ندارد، نگاهی كرده به وضعیت گیشه كه در بلبشوی این روزهای سرد به پت پت افتاده.
صفحه 10 را بار دیگر به كتاب اختصاص دادهایم؛ اگر ساكن تهران یا شهرهای بزرگ باشید حتما كتابفروشیهای مترو را دیدهاید. این كتابفروشیها زمانی برای حمایت از ناشران و ترویج كتابخوانی راهاندازی شده بودند اما حالا به جایی برای عرضه كتابهای بیكیفیت و حتی قاچاق بدل شدهاند. آذر مهاجر اهمیت ساماندهی به این كتابفروشیها را در گزارشش مد نظر قرار داده است.
و در آخر ببینید و بخوانید كه صابرخان محمدی چه كرده برای درویشخان كه از نامدارترین موسیقیدانهای ایران است؛ كسی كه از همكاری او و ملكالشعرای بهار به عنوان آهنگساز و شاعر، دو تصنیف ماندگار «بهار دلكش» و «ز من نگارم» به یادگار مانده ولی بهانه محمدی برای نوشتن از درویشخان، خودروی فورد بوده و تصادفی كه منجر به مرگ این هنرمند نامدار شد.




