شهرهای عجیب و غریب در دنیا كم نیستند. از «ماكیجما» در ژاپن بگیر كه در تمام طول سال مردم آن ماسك می‌زنند تا از خطر گازهای سمی آتشفشان در امان باشند تا «لانگیرین» در نروژ كه هیچ كس در آنجا دفن نمی‌شود و تنها قبرستان كوچك شهر، 70 سال است كسی را نپذیرفته. زیرا سرمای زمین اجازه نمی‌دهد اجساد تجزیه شوند. پس هر كس را که در حال موت باشد به اسلو پایتخت نروژ می‌رسانند.
در این میان شهرهایی هم هستند كه بین دو كشور مشتركند و یك جورهایی شده‌اند یك بام و دوهوا. تازه تعداد این موارد خیلی بیشتر از آن چیزی است كه 
تصور می‌كنید.
«بزنین آم هوهاین» نام یكی از همین شهرهاست كه درواقع برای آلمان است اما در دل سوئیس قرار گرفته. اقتصاد این شهر وابسته به سوئیس است اما اداره آن به عهده آلمان. اینجا تنها شهر آلمان به حساب می‌آید كه در آن با فرانك سوئیس معامله می‌كنند. حتی شماره تلفن و كد پستی آنها، هم آلمانی است و هم سوئیسی!
عجیب‌تر از همه تیم فوتبال این شهر بوده كه متعلق به آلمان است ولی در لیگ سوئیس بازی می‌كند. خلاصه این‌كه بدجوری قیمه‌ها را ریخته‌اند توی ماست‌ها!!
نوجوانی انگار از این شهرهای عجیب و غریب است. چون همیشه در معرض گازهای سمی حرف‌های برخی بزرگ‌ترها هستی، ممكن است ماسك بی‌خیالی بزنی. از طرفی چون توی جمع بزرگ‌ترها پذیرفته نمی‌شوی، احتمالا به شهر تنهایی‌ات پناه می‌بری.
و از همه مهم‌تر این‌كه نوجوانی تنها شهر كشور بزرگسالان است كه هنوز هم خیلی‌ها با قوانین كشور كودكی با آن رفتار می‌كنند. با این‌كه موقع مدیریت امور كه می‌شود از تو به عنوان مرد بزرگ یاد می‌كنند؛ وقتی پای استقلال مالی وسط می‌آید با ارز دوران كودكی مواجه می‌شوی.
«نوجوانه» یك فریاد بلند است به وسعت همه نوجوانان ایران كه فقط یك حرف دارند: ما نه در كشور كودكی مانده‌ایم و نه ادعایی برای ورود به كشور بزرگسالان داریم. ما ساكن سرزمین خودمان هستیم. یك سرزمین مستقل با قواعد خودش. اگر با همین قوانین با ما مواجه شوید آن وقت است كه می‌توانید ویزای ورود به دنیای كوچك اما پر رمز و راز ما را 
به دست بیاورید.