جنوب کرمان شامل جیرفت و شهرستان‌های کهنوج، عنبرآباد، قلعه گنج، رودبار، منوجان و فاریاب به انضمام اراضی کشاورزی آنها به هند کوچک ایران معروف است. در این منطقه وسیع که تالاب بین‌المللی جازموریان را نیز در برگرفته، 230 هزار هکتار سطح زیر کشت وجود دارد و نزدیک به پنج میلیون تن انواع محصولات زراعی و باغی شامل مرکبات، خرما، صیفی‌جات (سیب‌زمینی و پیاز و..) تولید و به بازارهای داخلی و خارجی صادر می‌شود. عمده این محصولات (که 70درصد نیاز استان کرمان و 4درصد نیاز کشور است) در زمستان تولید می‌شود، به‌ویژه پیاز و سیب‌زمینی که فصل زمستان برداشت و عمده نیاز کشور را در این فصل تأمین می‌کند. کاشت محصول هرسال در جنوب کرمان از 15 شهریور شروع‌شده و تا خرداد سال بعد ادامه می‌یابد. ابتدا نشای محصولات گلخانه‌ای و سپس کشت پیاز و سیب‌زمینی که طی دو تا سه نوبت صورت می‌گیرد. در خرداد برداشت محصولات زراعی به پایان رسیده و در طول تابستان خرما از نخل‌های این منطقه وسیع برداشت و راهی بازار می‌شود. در آغاز زمستان هم عطر مرکبات در سراسر باغات جنوب به‌ویژه جیرفت و عنبرآباد می‌پیچد و ازآنجا وارد جعبه‌های بسته‌بندی و عازم بازارهای کشور می‌شود.
از هفت شهرستان جنوب استان کرمان، سه شهرستان در حاشیه هلیل رود واقع‌شده‌اند و چهارتا در فاصله دورتری از رودخانه قرار دارند اما همه آنها به‌طور مستقیم و غیرمستقیم آب موردنیاز شرب و کشاورزی خود را از این رود بزرگ باستانی دریافت می‌کنند. همین هم هست که مردمان این سرزمین پهناور نگران انتقال آب رودخانه‌شان هستند، رودی که می‌گویند اگر کم آب یا خشک شود، نه‌فقط زندگی نزدیک به یک‌میلیون نفر بلکه تمدن باستانی جنوب کرمان و ایران را نابود
خواهد کرد.