کار امداد و نجات روز و شب ندارد و زمان‌ومکان در آن بی‌معناست و فقط تلاش برای نجات جان انسان‌های گرفتار در حادثه است که معنای آن را کامل می‌کند.
نخستین روزهای نوروز سه سال قبل بود. به ما گزارش دادند چند کوهنورد زن و مرد آماتور به قله لوارک در ارتفاعات شمالی تهران رفته و یکی از خانم‌ها ناپدید شده است. معلوم نبود چه حادثه‌ای برای آن خانم کوهنورد رخ‌داده و همراهانش نگران وضع و حال او بودند. این کوهنورد غذا و آب کافی همراه نداشت. بعد از اطلاع این موضوع به بخش جست‌وجو و نجات فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی ایران نیروهای امدادی ما برای یافتن زن گمشده به محل اعزام شدند. هوا سرد بود و کار امدادرسانی را با مشکل روبه‌رو می‌کرد اما نیروهای امداد و نجات به جست‌وجو‌ها ادامه دادند. هر بخش و نقطه‌ای در ارتفاعات را که فکر می‌کردند ممکن است زن گمشده به آنجا رفته باشد جست‌وجو کردند اما ردی از او پیدا نشد. تلفن‌همراهش نیز از دسترس خارج شده بود. هر لحظه بیم آن می‌رفت آب و آذوقه‌اش تمام شود و به دلیل سرمای هوا جانش را از دست بدهد. جست‌وجوها ادامه داشت تا این‌که بعد از یک شبانه‌روز جست‌وجو تلاش‌هایشان به نتیجه رسید و زن گمشده را یافتند. او رمقی در جانش نمانده بود و امیدی به زنده‌ماندن نداشت. وقتی این کوهنورد را تحویل خانواده‌اش دادیم. پدرش با تشکر از تلاش امدادگران گفت: حادثه‌ای که امکان داشت بدترین عید را برای ما رقم بزند با تلاش امدادگران پایانی خوش برای ما داشت.
شهروندان برای کوهنوردی باید تجهیزات و آمادگی لازم را داشته باشند و قبل از کوهپیمایی از شرایط آب و هوایی منطقه باخبر شوند. همچنین در صورت گم کردن مسیر یا بروز حادثه سریع از دستگاه های امدادی درخواست کمک کنند.