جاسپر دوست،  این عکس را در اوگاندا و در زمین‌های کشاورزی ثبت کرده است. او با کم کردن سرعت شاتر دوربین و نورپردازی در لحظه پرواز جیرجیرک‎‌ها، الگوی پرواز این حشرات را مشخص کرده است. جیرجیرک‌ها حشراتی هستند که در گوشه‌گوشه کره‌زمین زندگی می‌کنند و همه، آنها را با صدای جیرجیرشان می‌شناسند. آنها مانند ملخ‌ها آواز می‌خوانند و برای تولید صدا از دندانه‌های شانه مانند خود کمک می‌گیرند. البته بعضی از آنها هم با کشیدن بال‌های خود روی یکدیگر، صدایی بلند تولید می‎‌کنند. آنها با این صدا سعی دارند جیرجیرک‎‌های دیگر را از حضورشان باخبر و با آنها ارتباط برقرار کنند. میزان صدای جیرجیرک‌‎‎ها ارتباط مستقیمی با دمای بدن‌شان دارد. یعنی با افزایش میزان بلندی صدای جیرجیرک‎‌ها، دمای بدن‌شان افزایش می‎‌یابد. این حشرات به دلیل قابلیت‎‌هایی که در پرواز و حرکت دارند الهام‌بخش ساخت ربات‌‎های جدیدی برای دانشمندان بوده‌‎اند. محققان دانشگاه جان هاپکینز از جیرجیرک‌های عنکبوتی که در نظر مردم یک آفت مضر برای کشاورزی هستند، ایده گرفتند تا نوعی ربات را طراحی کنند که می‌‎تواند جهش داشته باشد و مستقیم روی دوپا فرود بیاید. ساخت این فناوری نیازمند بررسی دقیق حرکت‎ جیرجیرک‎‌ها بود. این ربات‌‎ها به‌عنوان امدادگر برای نجات انسان‎‌هایی که زیر آوار مانده‎‌اند یا درگیر حوادث طبیعی شده‌‎اند، می‎‌تواند بسیار نجات‎‌بخش باشد. جالب است بدانید این حشرات قادرند تا 60برابر طول بدن خود جهش بزنند. بیشتر جیرجیرک‌هایی که ما در مزارع و حیاط خانه‌ها می‌بینیم از نوع جیرجیرک سیاه هستند. آنها به‌طور گسترده در طول روز و شب فعالیت می‌‎کنند و در بعضی از کشورها به‌عنوان طعمه ماهی نیز مورد استفاده قرار می‌‎گیرند.  

منبع: nationalgeographic.com