رکود را با تقاضای واقعی اشتباه نگیریم
اقتصاد ایران در طول سالهای گذشته نوسانات زیادی داشت. از دلار 62 هزار تومانی گرفته تا سکه، خودرو و مسکن گرانقیمت که هرکدام بازار رو به رشدی داشت. دولتها در این زمینه دو راه پیشرو دارند، یکی استفاده از ابزارهای مالیاتی و اختیارات بانک مرکزی برای کاهش تنش در بازار و دیگری افزایش عرضه است. بهعنوان مثال اگر در بازار ارز نوسانی رخ داد با تزریق ارز، بازار از التهاب خارج میشود که تجربه ایران در این زمینه نشان داده هر میزان که تزریق انجام شود باز هم از انتظارات تورمی کاسته نمیشود و تاثیر آن کوتاهمدت است.
اکنون نرخ رشد نقدینگی کاهش پیدا کرده یعنی رشد قیمتها نیز کمتر شده است، بنابراین قیمتها ثابت میماند و انتظارات تورمی کاهش مییابد. هر کشوری به نقدینگی نیاز دارد اما با رشد نرخ نقدینگی و حرکت آن به سمت سوداگری، قیمتها افزایش پیدا میکند. خوشبختانه بانک مرکزی با اقدامات خود نرخ رشد نقدینگی را کم کرده اما مطلوب است که این نرخ تکرقمی شود. انتظارات تورمی به پیشبینی نرخ افزایش قیمتها در آینده اشاره دارد، یعنی مردم تعدادی از متغیرها، مانند افزایش یا کاهش نرخ ارز، کاهش یا افزایش میزان تولید، بلوکهشدن داراییها و برعکس آن، افزایش یا کاهش دستمزدها و کاهش یا افزایش نرخ رشد نقدینگی را بر تورم مؤثر میدانند. زمانی که میگوییم نرخ رشد نقدینگی کاهش پیدا کرده، یعنی رشد قیمتها کمتر شده است؛ بنابراین قیمتها ثابت میماند و در نتیجه انتظارات تورمی هم کاهش مییابد. افزایش فروش نفت، آزادسازی منابع ارزی بلوکهشده در لوکزامبورگ و کره جنوبی، ثبت رشد اقتصادی بالا در نیمه سال ۱۴۰۲ از جمله این موارد است، البته تمامی این موارد را باید در سفره و زندگی مردم سنجید تا مشخص شود توزیع رشد اقتصادی به چه صورت است و به کدام دهکها تعلق گرفته است؟ با این حال به نظر میرسد اکنون تقاضای واقعی در بازارها وجود دارد اما برخی فعالان از رکود سخن میگویند در حالی که آمارها چنین چیزی را نشان نمیدهد.
آلبرت بغزیان | کارشناس اقتصاد
آلبرت بغزیان | کارشناس اقتصاد
تیتر خبرها




