دریای سرخ و محیط امنیتی آن از‌جمله راهبردی‌ترین مناطق جهان محسوب می‌شود که نقش بسزایی در اقتصاد جهانی دارد‌. دریای سرخ، تنگه باب‌المندب را به کانال سوئز پیوند می‌دهد و حدود ۱۰ درصد از کل تجارت جهانی و۳۰ درصد از کل حمل‌و‌نقل کانتینری دریایی جهان از این مسیر عبور می‌کند.در ۲۵ سال اخیر، ظرفیت کشتی‌های باربری کانتینری، چهار برابر شده و دشوار نیست که بگوییم امنیت کشتیرانی در این منطقه برای اقتصاد اروپا و جهان تا چه میزان از اهمیت برخوردار است.در این چارچوب اخلال در مسیر کشتیرانی به این معنا خواهد بود که کشتی‌های باری به جای مسیر بسیار کوتاه‌تر کنونی دریای سرخ کانال سوئز دریای مدیترانه باید کل قاره آفریقا را در زمانی نزدیک به دو هفته دور بزنند تا خود را به دریای مدیترانه برسانند؛ اتفاقی که می‌تواند اقتصاد جهانی را در معرض تکانه‌های شدیدی قرار دهد.دریای سرخ و تنگه باب‌المندب به لحاظ راهبردی و ژئوپلیتیکی از دو بخش تشکیل شده که در بخش نخست، سرزمین‌های اشغالی‌(اسرائیل)، مصر، اردن و عربستان در همسایگی هم قرار دارند و در سوی دیگر از کشورهای سودان، اریتره، جیبوتی و یمن تشکیل یافته است. همچنین جیبوتی به‌عنوان عضو کوچکی از کشورهای حوزه «شاخ آفریقا» از تحولات این منطقه متأثر است اما همزمان با افزایش اهمیت راهبردی منطقه دریای سرخ برای اقتصاد جهانی، تحولات جدید ژئوپلیتیکی خاورمیانه و کنش‌های پسینی آن باردیگر باعث شد تا دریای سرخ و تنگه باب‌المندب در نقطه توجه و تمرکز رسانه‌ها و مراکز جهانی قرارگیرد.عملیات طوفان‌الاقصی در15مهر و سپس جنگغزه باعث‌شده تاکنش‌های تقابلی راهبردی علیه رژیم‌صهیونیستی افزایش یابد،چراکه بسیاری ازکشورها اقدامات رژیم‌صهیونیستی در جنگ غزه را خارج از یک واکنش طبیعی تفسیر می‌کنند.