والدین در شکل‌گیری شخصیت و تربیت فرزندان‌شان نقش بسزایی دارند. اگر کودک در محیط ناامن و پر از تنش باشد قطعا به‌گونه‌ای آرام، پرورش پیدا نکرده است. فرزندان طلاق معمولا با احساس نا‌امنی و عدم امنیت رشد پیدا می‌کنند که معمولا باعث ایجاد اضطراب در آنها می‌‌شود، همچنین گاهی اوقات مهارت‌‌های لازم را برای داشتن یک زندگی مشترک ندارند. پدر و مادرها  الگوی فرزندان محسوب می‌شوند؛ اختلاف و دعواهای مکرر آنان در خانواده، آموزشی مبنی بر ایجاد و بهبود روابط مؤثر را برای آنان به‌دنبال ندارد. مشکلات عاطفی، افسردگی، روحیه لطیف و آسیب‌پذیر، ناتوانی در اعتماد به دیگران، از جمله مواردی است که کودکان طلاق در آینده بیشتر با آن مواجهند. البته در کنار این مشکلات برای این افراد، ازدواج با آنان نیز مزایایی هم به همراه دارد. فرزندان طلاق در زمینه مستقل بودن، قوی‌تر از دیگران عمل می‌کنند؛ این افراد در زندگی یاد گرفته‌اند که در زمان نبود والدین‌شان روی پای خود بایستند، همچنین بسیار قدرشناس هستند و قدر با هم بودن و آرامش در کنار همسرشان را می‌دانند؛ البته به همان اندازه که در ازدواج با فردی که والدینش جدا نشده‌‌اند باید دقت و بررسی کرد، این ازدواج هم به همان میزان باید مورد بررسی قرار گیرد.