خسرو حیدری به صورت رسمی از استقلال خداحافظی كرد. این بازیكن قبل از دیدار با سپیدرود تصمیم گرفت تا چهار گوشه آزادی را ببوسد و برود. برای خیلی‌ها هنوز معماست كه چرا این بازیكن بازی با العین را هم تحریم كرد؟ این مسابقه آخرین بازی فصل استقلال است و قاعدتا خسرو باید در آن هم حاضر می‌شد ولی او تصمیم گرفت كنار بكشد و برود. جمعه برای حیدری یك روز خاص بود و اتفاقات زیادی برایش رخ داد. اتفاقاتی كه بی شك تا سال‌ها از یاد او نخواهد رفت.
 چرا زودتر رفت؟
خسرو حیدری به خاطر مشكلاتی كه با یكی دیگر از بازیكنان تیم و همین‌طور یكی از نزدیكان باشگاه داشت، تصمیم گرفت تا زودتر خداحافظی كند. نقل می‌كنند او گفته دوست ندارد بعضی‌ها را دوباره در سفر ببیند به همین خاطر تصمیم گرفت تا زودتر خداحافظی كند و همراه تیم نباشد. حیدری بعد از بازی هم غیرمستقیم به این فرد حمله كرد و گفت مقابل او و دشمنان استقلال می‌ایستد.
 خسرو  فهمید نیست
حیدری همچنین متوجه شد در استقلال فصل بعد جایی ندارد. پیشتر به او اطلاع دادند باید باشگاه را ترك كند و به باشگاه دیگری برود. در همین حال باشگاه تراكتورسازی به حیدری پیشنهاد داد تا فصل آینده در تبریز بازی كند، ولی این بازیكن نپذیرفت و گفت دوست دارد با پیراهن استقلال خداحافظی كند. حیدری با مصدومیت در پای خود روبه‌رو شده و دیگر نمی‌خواهد بیش از این به زانوی خود فشار بیاورد و به همین خاطر تصمیم گرفت خداحافظی كند. تراكتورسازی حاضر بود رقمی بالای یك میلیارد به این بازیكن بدهد، ولی او قید این پول را زد و خداحافظی كرد.
 اختلاف با مهدی رحمتی؟
بعضی از نزدیكان استقلال می‌گویند رابطه مهدی رحمتی و خسرو حیدری این اواخر اصلا خوب نبود. این دو زمانی به مشكل خوردند كه یكی از افراد سابق به باشگاه برگشت و خسرو احساس می‌كرد دوستی او با رحمتی، یكسری مشكلات را در تیم به وجود آورده است. به همین خاطر حیدری و مهدی به مشكل خوردند و این اواخر در رختكن هم با هم صحبت نمی‌كردند.
 دلخوری حیدری از فتحی
اتفاق عجیبی كه رخ داد این بود كه مدیرعامل استقلال یعنی امیرحسین فتحی در مراسم خداحافظی خسرو حیدری حضور نداشت. مدیرعامل آبی‌ها به دلایلی كه مشخص نیست، تصمیم گرفت جمعه و در آخرین بازی فصل باشگاه در آزادی نباشد. شنیده می‌شود خسرو حیدری به خاطر این اتفاق ناراحت بود و می‌گفت توقع داشته فتحی در ورزشگاه باشد.
 آخرین حرف‌های حیدری
خسرو بعد از خداحافظی از فوتبال حرف‌هایی هم به زبان آورد. او در این باره گفت: «بغضی دارم كه نمی‌دانم باید از كجا شروع كنم. سال 80 بود كه این لطف به من نصیب شد تا به عنوان یك جوان 16 ساله به استقلال بیایم. در استقلال به تیم ملی و پرچم كشورم رسیدم تا به میدان بروم. به افتخارات زیادی در رده ملی رسیدیم كه با نام استقلال آغاز شد. زندگی‌ام را به استقلال مدیون هستم.»
او كه بازی خوبی مقابل سپیدرود انجام داد، اضافه كرد: «در زمین نشان دادم كه می‌خواهم در اوج خداحافظی كنم. آن‌قدر انگیزه داشتم كه یاد جوانی‌ام افتادم و دوست داشتم بار آخر برای استقلال موثر باشم و آن سر توپ‌های معروف را بزنم. مقابل بوریرام بود كه یك سر توپ زدم و سه نفر با هم پریدند به هوا كه بازیكنان می‌گویند مثل یك اركستر كار كردی. آرزو داشتم با پیراهن استقلال از دنیای فوتبال كنار بروم. هواداران مرا شرمنده كردند و سنگ تمام گذاشتند.» خسرو حرف‌های خود را اینطور تمام كرد: «یكی از دلایلی كه از فوتبال خداحافظی كردم این بود كه دوست داشتم مقابل هواداران استقلال و در اوج كنار بروم. می‌توانستم همچنان بازی كنم اما مصدومیت باعث شد یك مدت نتوانم آنچنان كه باید كار كنم. هواداران بدانند كنارشان حضور دارم. باید دست به دست هم دهیم و استقلال را بار دیگر به جایگاه اصلی‌اش برسانیم و سال بعد قهرمانی را جشن بگیریم. من هم در كنار تیم خواهم بود.»