این کشف، دهتل را به یکی از کلیدی‌ترین محوطه‌های پارینه‌سنگی در مطالعات جنوب ایران تبدیل می‌کند. سپهر زارعی سرپرست هیأت باستان‌شناسی اعلام کرد: این محوطه ۴۰۰هکتاری‌ که پیشتر به‌دلیل سنگ‌نگاره‌های دوران تاریخی‌اش شهرت داشت، پراکندگی وسیعی از دست‌تراش‌های سنگی آشولی را در خود جای داده. تیم کاوش با بررسی‌های میدانی و مستندسازی دقیق دریافتند وفور سنگ خام باکیفیت در دامنه‌های کوه پرلاور و دسترسی به منابع آب فصلی، این منطقه را به یک کارگاه و سکونتگاه ایده‌آل برای انسان‌های دوره پارینه‌سنگی قدیم تبدیل کرده بوده است. در این پروژه، مجموعه‌ای از ابزارهای سنگی بزرگ مانند تبرهای دستی و شکافنده‌ها شناسایی و با روش‌های مدرن فوتوگرامتری و GIS ثبت شدند. این یافته‌ها نه‌تنها درک ما از مسیرهای مهاجرت و الگوهای استقراری انسان‌های اولیه در غرب آسیا را عمیق‌تر می‌کنند‌ بلکه گامی مهم در جهت ثبت ملی و حفاظت از این میراث ارزشمند و کهن ایران محسوب می‌شوند.