درصحنه اول فیلم یک روحانی مقابل پنج نفرایستاده وبرای آنها که زیر دوش حمام درحال غسل هستند آیه توبه راتکرار می‌کند. پس مخاطب در همان آغاز فیلم درمی‌یابد مسأله اعدام در پیش است و قصه در مورد این پنج چهره‌ای است که در ادامه فیلم انتظار می‌رود فراز و فرود داستان هر کدام را به تماشا بنشینداما داستانک محکومیت هر یک از این پنج نفر سریع و هنرمندانه و به موازات مشخص می‌شود تا به یک نقطه واحد می‌رسد: قصاص!  فیلم روایت لحظه‌ای است که مأمور اجرای حکم مرتضی زند (با بازی بهرام افشاری‌) در محوطه زندان حاضر می‌شود تا طبق قواعد در سحرگاه حکم را اجرا کند و این زمان تمام فیلم را شکل می‌دهد.  دانشی به گفته خودش بارها به‌واسطه مستندسازی درصحنه اعدام حاضر بوده و آگاهی او از پرونده‌های قضایی، توانش او را برای ساخت فیلم‌هایی از این دست قوت بخشیده است. پس زنده‌شور فیلمی شبیه «علفزار» و «بی‌بدن» است با همان تلخی وسنگینی و البته رویکردی که در دیگر آثار این دوره از جشنواره فیلم دیده می‌شود. یعنی وفور آثار جنایی، پلیسی، کارآگاهی که قاطبه تولیدات کارگردانان را در بر گرفت تا به‌طور قطع دستاورد و پیام اثرگذاری به ارمغان بیاورد و دگردیسی در نگره‌های اجتماعی و فرهنگی ایجاد کند. حال آن‌که آیا فیلم توانسته از مسیری کوتاه و درست و با پردازشی آگاهانه به این مهم دست یابد جای پرسش و تأمل دارد. 

متن کامل را درجام‌جم آنلاین بخوانید