ریشه‌های یک اتفاق

ریشه‌های یک اتفاق

‌در دوره‌های مختلف، کشور شاهد اغتشاشات و فتنه‌هایی علیه نظام جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی بوده است؛ از سال‌های ۷۸ و ۸۸ گرفته تا ۱۴۰۱، ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ و اخیرا نیز در دی‌ماه که این‌بار دیگر صرفا با اغتشاش مواجه نبودیم بلکه با یک کودتا روبه‌رو بودیم. به تعبیر دقیق‌تر، دشمن تمامی ظرفیت‌های اطلاعاتی، رسانه‌ای و فضای مجازی خود را به‌کار گرفت، پروژه کشته‌سازی را دنبال کرد.

‌حجت الاسلام دکتر حسن خیری | رئیس دانشگاه آزاد اسلامی استان قم

همه عناصر ضدانقلاب زیر چتر صهیونیسم و آمریکا یکدست شدند؛ از سلطنت‌طلب و تجزیه‌طلب گرفته تا منافقین و طیف‌هایی که به دلایل قومیتی یا مذهبی زمینه جذب زیر چتر ضدانقلاب را داشتند. هدف آنان تجمیع این ظرفیت‌ها برای پایان دادن به نظام جمهوری اسلامی، تجزیه کشور، بازگرداندن حاکمیت غرب و خاتمه دادن به حکومت دینی بود. از تجارب گذشته خود نیز استفاده کرده بودند تا به نتیجه برسند اما در نهایت نتوانستند به اهداف مورد نظر دست یابند. درباره ریشه‌های این تحرکات و کودتاها که اکنون نشانه‌هایی از آن را در برخی دانشگاه‌ها مشاهده می‌کنیم باید بر چند عامل اساسی تأکید کرد. نخستین ریشه را باید در تقابل تاریخی جبهه حق و باطل و تمدن الهی و تمدن شیطانی دانست. همواره جبهه ایمان در برابر جبهه کفر قرار داشته است؛ بنابراین انتظار این‌که جامعه‌ای در مسیر ایمانی حرکت کند و با مخالفت و دشمنی روبه‌رو نشود، انتظاری واقع‌بینانه نیست.
سنت الهی بر تلاش، مجاهدت و غلبه برجبهه کفر استوار است. دومین ریشه این جریان‌هاآن است که هنوزدر همه عرصه‌ها به بازدارندگی کامل نرسیده‌ایم یا دست ‌کم در برخی حوزه‌ها به سطحی از بازدارندگی که امید دشمن را به‌طور کامل قطع کند دست نیافته‌ایم. هنوز از جهاتی دشمن امیدوار است بتواند به نتیجه برسد. از همین رو تأکید مقام معظم رهبری بر مقوله بازدارندگی، موضوعی کلیدی و راهبردی است. دشمن باید دریابد که این نظام کودتاپذیر نیست؛ نظامی مردمی است که با اتحادی مقدس تصمیم گرفته سرنوشت خودرارقم بزند؛ دارای رهبری،ایمان وپیوندی عمیق با فرهنگ عاشوراوانتظار است. 
یکی از ابعاد بازدارندگی، بعد نظامی است که به فضل الهی کشور در این زمینه به سطح قابل توجهی رسیده است. امروز دشمن نسبت به توانمندی‌های نظامی، موشکی و تجهیزات دفاعی جمهوری اسلامی ایران هراسان است اما بعد مهم‌تر و اصلی بازدارندگی، بعد هویتی و فرهنگی است. در این حوزه می‌بایست آن‌گونه که رهبر معظم ‌انقلاب تأکید فرموده‌اند، جهاد تبیین را جدی می‌گرفتیم؛ امری که آنچنان که باید محقق نشده است. البته در میان مردم، نوعی اتحاد و همبستگی عمیق وجود دارد که جلوه‌های آن را در مناسبت‌هایی چون ۲۲دی و ۲۲بهمن ماه مشاهده می‌کنیم و این خود نشان‌دهنده درجه‌ای از بازدارندگی فرهنگی است. 
آنچه در اتفاقات اخیر دانشگاه‌ها مایه نگرانی است، مسأله هویت فرزندان ماست. گفته می‌شود بسیاری از افرادی که درگیر این کودتا بودند، جوانان ۱۸ یا ۱۹ساله و زیر ۲۰سال بوده‌اندکه ذهن آنان درفضای مجازی شکل گرفته ومتأثر شده. به همین دلیل لازم است نسبت به فرزندان خود مراقبت بیشتری داشته باشیم و جهاد تبیین را در دانشگاه‌ها و مدارس جدی‌تر دنبال کنیم. بایدبررسی شودچه محتوایی به نسل‌جوان ارائه می‌دهیم،تاچه اندازه افتخارات نظام جمهوری اسلامی را به‌درستی تبیین و دشمن را به‌درستی معرفی کرده‌ایم؟ ‌ 
در کنار این عوامل، موضوع دیگری که می‌تواند زمینه‌ساز برخی از این جریانات باشد یا دست ‌کم به آن دامن بزند، مسأله سوءتدبیرهاست. نظام جمهوری اسلامی نظامی مقدس است اما گاهی مدیران و کارگزارانی پیدا می شوند که عملکردشان به نارضایتی‌هایی دامن می زند. در حوزه‌های فرهنگی، اقتصادی و سیاسی با مواردی از سوءتدبیر روبه‌رو بوده‌ایم. این مسأله نیز موضوعی مهم است که مورد تأکید مقام معظم رهبری قرار گرفته. کارگزاران نظام باید با تدبیر، امید دشمن را قطع کنند، از الگوهای اقتصادی غربی فاصله بگیرند، به تاب‌آوری مردم و دانشجویان توجه داشته باشند و مراقبت کنند که آنان را از دست ندهند.