فارسی‌آموز روس از دلایل علاقه‌مندی خود به ایران گفت و این‌كه چرا به یادگیری زبان فارسی روی آورده ‌است.
دریا خیریه كه در دوره‌های آموزشی بنیاد سعدی شركت كرده، گفت: من اهل شهر آستراخان از شهرهای جنوبی روسیه و نزدیك به دریای خزر هستم، ولی در حال حاضر دانشجوی سال دوم رشته روابط بین‌الملل خاورمیانه در دانشگاه دولتی روابط بین‌الملل مسكو هستم و در مسكو زندگی می‌كنم. در دانشگاه خودم، به‌خاطر رشته‌ام، فارسی دری و تاجیكی یاد گرفتم، اما فارسی دری و تاجیكی با فارسی ایرانی خیلی فرق دارد. در فارسی ایرانی، شما از كلمات عربی استفاده می‌كنید، اما در زبان دری، كلمات عربی خیلی زیاد نیست. همچنین در زبان دری از بعضی كلمات استفاده می‌شود كه در ادبیات فارسی خیلی قدیم استفاده می‌شده است.
این فارسی‌آموز روس در ادامه درباره ایران عنوان كرد: من قبل از این‌كه به ایران بیایم هم نظر خوبی نسبت به ایران داشتم؛ یعنی خبرها و تصاویر بدی را كه رسانه‌ها از ایران نشان می‌دادند، باور نمی‌كردم و همیشه مطمئن بودم مردم ایران نسبت به همه مهربان هستند و راه آنها برای مردم دیگر كه می‌خواهند زبان شما را یاد بگیرند، خیلی باز است.

این دانشجوی روابط‌ بین‌الملل دانشگاه مسكو درباره آشنایی خود با ادبیات ایران عنوان كرد: از بین شاعران ایرانی، عمر خیام را خیلی دوست دارم و در روسیه هم شعرهای او را می‌خوانم؛ حتی چند رباعی او را از حفظ هستم؛ اما در این دوره دانش‌افزایی بنیاد سعدی، با چند شاعر دیگر ایرانی مثل سعدی، حافظ و مولانا آشنا شدم، كه مولانا را خیلی دوست داشتم؛ البته اشعار او چون عرفانی است، خیلی برایم مشكل است، اما وقتی استاد درباره معنی آنها صحبت می‌كند و چون حكایت زیاد دارد، خیلی لذت می‌برم.
دریا كه با ایبنا گفت‌وگو کرده، با تاكید بر این‌كه مردم روسیه علاقه خاصی به عمر خیام دارند، افزود: در بعضی از شهرهای روسیه مثل آستراخان مجسمه بزرگ عمر خیام ساخته شده و وقتی من در دانشگاهم درباره اسناد مختلف برای تحقیقم با كارمندان مختلف گفت‌وگو می‌كردم، دیدم كه روی دیواری در اداره اسناد ملی هم شعر عمر خیام نوشته شده بود.