نیکوکاری در دوره کرونا؛ غذارسانی به حیوانات

گفت‌وگو با حجت‌الاسلام کمیل نظافتی ، روحانی‌ای که دغدغه مراقبت از حیوانات را دارد

نیکوکاری در دوره کرونا؛ غذارسانی به حیوانات

چند روز قبل ویدیویی از کمیل نظافتی منتشر شد که او را در حال غذارسانی به سگ‌ها نشان می‌داد.نظافتی روحانی است که سال‌هاست در زمینه حفاظت از حیوانات و مبارزه با حیوان‌آزاری فعالیت می‌کند.کارها و پیگیری‌های او در سال‌های اخیر باعث شده آمار حیوان‌ آزاری در سطح کشور، کمتر شود.او به شکل خستگی‌ناپذیری برای پیدا کردن حیوان‌ آزارها که ویدئوی آنها در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود و یا مردم به او اطلاع‌رسانی می‌کنند، اقدام می‌کند و گاهی حتی فرد یا افراد حیوان‌ آزار را به دادگاه هم می‌کشاند.او در گفت‌وگویی که دو سال قبل با جام جم کرد، گفت: «برخی به من می‌گویند، آخوند سگ‌باز! من از این صفت آنها ناراحت نمی‌شوم اما این توضیح را به آنها می‌‌‌دهم که من مسلمانم و در دینم به مهربانی با همه حیوانات تاکید شده است.من سگ‌باز نیستم و همه حیوانات را دوست دارم و تا جایی که بتوانم به آنها کمک می‌کنم»
ویدیوی غذارسانی نظافتی به سگ‌ها در دوره کرونا، نگاه‌ها را بار دیگر به سمت این روحانی جلب کرد، در دوره‌ای که همه مردم نگران سلامتی خود و اطرافیانشان هستند و غدا و شوینده و ضدعفونی کننده، خریداری و گاهی انبار می‌کنند، نظافتی به دشت و بیابان می‌رود و به سگ‌ها و دیگر حیوانات غذا می‌دهد.او در این باره به جام جم می‌گوید: انسان‌ها، در شرایط عادی آنقدر به برخی از حیوانات غذا دادند که خوی و غریزه شکار را در آنها از بین بردند.تا قبل از فراگیری کرونا حیواناتی مانند سگ و گراز برای دریافت غذا از انسان‌ها از دشت و بیابان به کنار جاده‌ها می‌آمدند و غذاهای مانده را می‌خوردند.این اتفاق در مسیرهای پرتردد مانند شمال، اصفهان، شیراز ، مشهد زیاد رخ می‌داد.اما با شروع کرونا و کم ‌شدن مسافرت‌ها، این حیوانات گرسنه مانده‌اند و دیگر آن آدم‌ها حتی به گرسنگی و سیری حیوانات کنار جاده فکر هم نمی‌کنند.آدم‌ها باعث شدند غریزه شکار در حیواناتی مانند سگ و گراز از بین برود و فکر نمی‌کنم دوباره آنها بتوانند این غرایز حیاتی را در خود احیا کنند.همین دلیلی شد که در دوره کرونا از دوستانم در سراسر ایران بخواهم که به فکر تغذیه حیوانات کنار جاده باشند و خودم هم دست به کار شدم.خبر دارم که یک آدم خیر و نیکوکار با نیسان در جاده هراز حرکت می‌کند و به این حیوانات غذا می‌رساند.از همین جا می‌گویم دم همه آدم‌‌های مهربان و خیری که در شرایط کرونا به فکر حیوانات هستند گرم.نیکوکاری و مهربانی به حیوانات و انسان‌ها در فطرت همه انسان‌‌ها هست.این را هم بگویم که حیوان‌ آزاری در فطرت ما نیست و آنهایی که به حیوانات آزار می‌رسانند بویی از انسانیت نبرده‌اند و از هر حیوانی وحشی‌ترند.