آی قصه، قصه، قصه
در پویانمایی یكی بود یكی نبود به تهیه‌كنندگی و كارگردانی محمدحسین الفت‌پور، قصه پسر آشپز قائم‌مقام فراهانی كه از مطبخ به صدارت رسید، این‌گونه تعریف شده است:
ایكی بود، یكی نبود. غیر از خدای مهربون هیچ‌كس نبود. در زمان‌های قدیم در یكی از روستاهای شهر اراك، پسری با پدر و مادرش زندگی می‌كرد كه اسمش میرزا محمدتقی بود. پدر محمدتقى آشپز آقای قائم‌مقام بود و محمد تقی هم مسؤول بردن غذای پسرهای آقای قائم‌مقام بود. یه روز آقای قائم‌مقام خواست از پسراش سوال كنه تا ببینه از آقای معلم چقدر درس یاد گرفتن. هرچی سوال كرد، دید بچه‌هاش بلد نیستن جواب بدن اما به جاش محمدتقی همه سوالا رو بلد بود و جواب می‌داد. آقای قائم‌مقام ازش پرسید: محمدتقی جان شما كجا درس خوندی پسرم؟ محمدتقی جواب داد: هیچ جا آقا! بابای ما پول نداره ما رو بفرسته مدرسه. به خاطر همین من هر روز وقتی غذای بچه‌های شما رو میارم براشون، پشت در میمونم و از آقای معلم چیز یاد می‌گیرم. آقای قائم‌مقام خیلی از محمدتقی خوشش اومد و گفت: بارك‌ا...! تو پسر باهوش و زحمتكشی هستی. ازین به بعد تو هم اجازه داری بیای سر كلاس درس و باسواد بشی. بعد از اون خیلی خوب درس خوند و آدم دانشمندی شد. محمدتقی حالا دیگه برای خودش مردی شده بود. مردم بهش می‌گفتن امیركبیر. امیركبیر مردم رو خیلی دوست داشت و سعی می‌كرد كارهایی بكنه كه دل مردم شاد و لبشون خندون بشه. اون برای بچه‌ها كتابخونه و مدرسه ساخت و اسمش رو گذاشت دارالفنون. برای كشورمون ایران یك ارتش با كلی سرباز درست كرد و با دزدا و آدم‌های زورگو دعوا كرد و اون‌ها رو ادب كرد. امیركبیر از آدمای دروغگو خیلی بدش می‌اومد و خیلی ناراحت می‌شد وقتی می‌دید بعضیا مردم رو گول می‌زنن. یكی از اون آدمای دروغگو اسمش علی محمد باب بود كه مردم رو گول می‌زد.
امیركبیر باب رو هم دستگیر و مجازات كرد. اون موقع‌ها شاه‌های كشور ما خیلی بی‌عرضه بودن. برای همین خارجی‌ها هر چیزی كه مردم ما نیاز داشتن رو به قیمت بالایی بهشون می‌فروختن. امیركبیر از مردم خواست كه چیزهایی رو كه نیاز دارن خودشون بسازن تا خارجی‌ها دمشون رو بزارن رو كولشون و برن. شهید میرزا محمدتقی امیركبیر، مایه افتخار ما ایرانی‌هاست و كارهایی كه انجام داد همیشه به یادمون می‌مونه. 19دی‌ماه سالروز تولد این مرد بزرگ، امیركبیر است. روحش شاد و یادش گرامی.ب
