حتی مستند‌های بسیاری از کودکانی ساخته شده که یا هرگز دیگر به خانه بازنگشته‌اند یا به وقت بازگشت دیگر آن آدم گذشته نبوده‌اند. شاید گمان کنید که در دنیای امروز که عصر طلایی فناوری است، با این همه دوربین‌های مداربسته در سطح شهر‌ها و جاده‌ها و وجود انواع و اقسام برنامه‌های ردیابی که می‌توان روی تلفن‌های همراه نصب کرد، کودکان کمتری مفقود می‌شوند؛ اما سخت در اشتباهید. کودکان بسیاری در سراسر جهان هر روز ناپدید می‌شوند. متاسفانه این یک موضوع جهانی است که پاسخی جهانی ندارد. در حالی که امروزه مکانیسم‌های بسیار بیشتری در برخی کشورها وجود دارد، اما در سطح جهانی همچنان با مشکل مواجه هستیم، زیرا هیچ اتفاق نظری در مورد چگونگی تعریف «کودک گمشده» وجود ندارد. اسناد حقوقی بین‌المللی مانند کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق کودک، تعریفی جهانی از مفهوم «کودک» ارائه می‌دهد. اما هیچ اجماع جهانی مشابهی در مورد چگونگی تعریف «کودک گمشده» یا نحوه بررسی پرونده‌های مربوط به کودکان گمشده یا ربوده‌شده وجود ندارد. این مفهوم تا حد زیادی به بافت ملی و تاثیرگذاران فرهنگی و اجتماعی وابسته است. در تلاش برای تسهیل تحقیقات، مدیریت و حل و فصل کارآمدتر پرونده کودکان گمشده، یک چارچوب مستحکم ملی و بین‌المللی برای کودکان گمشده ضروری است. آمارهای تکان‌دهنده‌ای از میزان کودکان گمشده در سراسر جهان وجود دارد، اما متاسفانه برآوردها نشان می‌دهد این رقم نوک کوه یخ است. در بسیاری از کشورها آماری در مورد کودکان مفقودشده حتی در دسترس نبوده و حتی آمارهای موجود نیز ممکن است به دلایل مختلف نادرست باشد. به همین دلیل آمار معدودی از گستره این مشکل در سراسر جهان وجود دارد.

آمریکا        450هزار کودک
کره جنوبی   4000 کودک
بریتانیا        113هزار کودک
اسپانیا        20هزار کودک
روسیه       45هزار کودک