افراد سالمند، توانایی تجدید‌قوای محدودی دارند و مانند کودکان بیشتر در معرض بیماری، سندرم‌ها و کسالت هستند. اکثر آنها بر اثر کهولت سن به انواع بیماری‌ها ازجمله دمانس، پارکینسون، افسردگی و... دچار می‌شوند و عده‌ای دیگر فرزندان و عزیزان خود را نمی‌شناسند اما اطرافیان که آنها را می‌شناسند! به همین علت نباید چشم روی هم گذاشت و محبت و تلاش‌  آنها را در طول سال‌ها نادیده گرفت بلکه باید با آنها با مهربانی و عطوفت رفتار کرد؛ دقیقا همان کاری که آنها در کودکی با ما کرده‌اند. بنابراین از پرخاشگری و کم‌لطفی هنگام بروز هرگونه ناتوانی در کارهای‌شان بپرهیزید و این رحمت‌های الهی را مورد سرزنش قرار ندهید. برای مراقبت از سالمندان به این نکات نیز توجه کنید: کنترل علائم حیاتی، ارتباط با پزشک معالج و روان‌شناس سالمند، داشتن تغذیه سالم، رعایت بهداشت، همچنین استفاده از ورزش‌های سبک یا انواع سرگرمی‌ها و هنگام خواب، خواندن قصه و داستان برای آنها همراه با موسیقی بی‌کلام . البته اگر شرایط نگهداری و پرستاری از سالمند در منزل را ندارید حتما با آنها قبل از مراجعه به آسایشگاه صحبت کنید تا بدانند قصدتان ترک کردن آنها نیست بلکه هدف قرار دادن آنها کنار همسالان خود برای بهره‌مندی از زندگی بهتر و شادتر است. فراموش نکنید که اگر آنها متقاعد به رفتن شدند حتما مرتب به ملاقات‌شان بروید. شاید دنیای پرهیاهوی ماشینی فرصت و امکان زندگی جمعی را از ما آدم‌ها سلب کرده باشد اما نباید کسانی را که زمانی جوانی خود را وقف ما کردند از یاد ببریم. همه ما از یک پدر و مادر متولد می‌شویم و با نبود هرکدام از آنها یکی از درهای رحمت الهی به روی ما بسته می‌شود. پس نسبت به آنها بی‌توجه نباشیم و فراموش نکنیم که از کجا آمده‌ایم و به کجا خواهیم رفت.