اما اگر یک‌سوی این جنگ‌ها و ناآرامی‌ها، کشورهایی با میراث شگفت و دیرینه باشند علاقه انگلیسی‌ها برای تاثیر و دخالت در این کارزار بیشتر می‌شود. این موضوع محدود به سال‌های اخیر نیست و این قصه به نوعی دارای پیشینه مبسوط تاریخی است، البته در کنار استفاده انگلیسی‌ها از منابع طبیعی و انرژی کشورهای درحال جنگ و ناآرامی آنها دست به سرقت گسترده آثار تاریخی هم می‌زنند. همین حالا اگر ردی از آثار تاریخی و میراث کشورهای غنی ازجمله ایران، مصر، عراق و ترکیه بخواهید پیدا کنید در موزه‌های پرافاده لندنی در دسترس هستند. این موضوع اخیرا مورد توجه نشریه «گلوبال تایمز» هم قرار‌گرفته است. این نشریه با انتشار کاریکاتوری تحت عنوان «موزه بریتانیا بدون آثار باستانی سرقت‌شده» دو تصویر را به نمایش گذاشته و نوشته اگر انگلیش اشیای سرقتی و به غارت رفته ازدیگر کشورها را بازگرداند، هیچ چیز برای نمایش در موزه‌اش جز یک کیوسک تلفن قدیمی قرمز رنگ باقی نخواهد داشت!
بیشتر آثار باستانی موجود در موزه بریتانیا نشان از غارت و سرقت دارند. بسیاری از کشورها از جمله یونان، نیجریه، اتیوپی، مصر، شیلی در سال‌های گذشته از دولت انگلیس خواسته‌اند آثار باستانی به سرقت‌رفته از کشورشان، را بازگرداند اما با بهانه‌هایی مثل «حفظ امنیت آثار باستانی» پاسخ رد داده است. منشأ آثار باستانی موزه بریتانیا اغلب برچسب«مشروع» دارند اما منشأ واقعی آنها جنگ، دزدی و خرید از بازار سیاه است. یکی از مدیران موزه بریتانیا زمانی استدلال کرد که «تمام اشیای موجود درمجموعه موزه حاصل غارت نیستند.» این اظهارات ازطرفی نشان می‌دهد که بخش بزرگی ازمجموعه موزه انگلیس درنتیجه غارت به دست آمده است.