در حال حاضر در کشور ما نیز راهبرد اصلی این است که با یک عزم و اراده همگانی بین مسئولان نخبگان و مردم حمایت اقتصادی و تغییر الگوی فرزندآوری شکل گیرد. قانونگذاری صرف نیز در این زمینه کافی نیست. ما اگر قانونگذاری کنیم و این قانون در همه شریان‌های جامعه اجرا نشود و مردم طعم شیرین حمایت قانونی را حس نکنند، این قانون اثرگذاری ندارد. اگر قانون‌گذاری کنیم و با فرض این‌که 100‌درصد قانون به بهترین شکل نیز اجرا شود اما تغییر نگرش افراد و خانواده‌ها به فرزندآوری ایجاد نشود، تردیدی نیست که موفق نخواهیم شد لذا این نکته بسیار مهم است و مسئولان باید به آن توجه کنند. در حال حاضر همچنان پیوست فرهنگی، هنری و رسانه‌ای قانون جوانی جمعیت مغفول واقع شده است و تاکنون در این قانون یک پیوست قوی بین این سه مولفه دیده نمی‌شود. لذا حتی اگر قانون به طورکامل اجرا شود اما جنبش اصلاح الگوی فرزندآوری را نداشته باشیم، توفیقی در این زمینه نخواهیم داشت. در حال حاضر به شدت نیازمند برنامه اقدام و عمل در حوزه فرهنگ ورسانه هستیم که مکمل قانون جوانی جمعیت باشد. اگر تا سه سال آینده میزان اجرای قانون جوانی جمعیت از 30.20درصد اکنون به 70درصد نرسد و این طعم شیرین حمایت از سوی خانواده‌ها چشیده نشود، قانون، کارکرد خود را از دست خواهد داد. اگر ما معضل جمعیت و ساختار را حل ‌نکنیم، طی پنج سال آینده چالش‌های امروز به نقاط خطرناکی خواهد رسید و طی دهه‌های آینده تمام ساختارهای کشور را به هم خواهد ریخت. بحران و چالش جمعیت موضوعی است که می‌تواند تمام ساختارهای کشور اعم از سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و... را متزلزل و به هم ریخته کند. لذا این نگرانی وجود دارد که مدیریت نشدن بحران جمعیت، زمینه‌ساز انقلاب خانواده و انقلاب جنسی در ایران بشود.