البته دربرخی کارهامحروم‌بودن جزو ذات است.برای شهید طهرانی‌مقدم حکم ازلی چنین بودکه درزمان حیات‌شان کسی خبراز کارهایش نداشته باشد، اصولا مردان بزرگ بعد ازمرگ شناخته و مشهور می‌شوند. تصور می‌کنم مرد گمنامی که تمام وجود خود را‌ در فناوری گذاشت،سزاوار بود کتاب‌ سه‌جلدی درمعرفی اومنتشر شود.من سال گذشته توفیق داشتم زندگینامه شهیدی را بنویسم.هنگام نوشتن این زندگینامه باورم شد که شهدا اسباب کار راخودشان فراهم می‌کنند.معتقدم زندگینامه هرشهیدی فصل و بخشی از تاریخ انقلاب اسلامی است. تا وقتی این زندگینامه‌ها نوشته نشود، تاریخ انقلاب تکمیل نمی‌شود. تألیف کتاب به دست راویان، نمونه‌ای است که در تاریخ ادبیات ما تاکنون سابقه نداشته و بعد از‌ دفاع‌مقدس در ادبیات ایران پدید آمده است.من یک هفته بعد از شهادت شهید طهرانی‌مقدم خدمت حضرت آقا رسیدم، تأثر و اندوهی که در چهره رهبری دیدم، قابل توجه بود و فهمیدم عظمت شهید چقدر بزرگ بوده است.