در این شرایط، رسانه‌ها می‌توانند نقش‌آفرین باشند و اهداف دشمن و شگردهای او را افشا کنند. متأسفانه گاهی شاهد طرح مباحث اختلافی هستیم که بی‌تردید به زیان کشور تمام می‌شود؛ زیرا اگر مدارا نشود و از انسجام مراقبت نشود، ممکن است مبنایی دیگری برای محاسبات غلط و جسارت بیشتر دشمن شود. مثلا در موضوع سیاست خارجی، تصمیم‌گیری‌ای که اتخاذ شد ــ عدم ملاقات با رئیس‌جمهور یا وزیر خارجه آمریکا در سازمان ملل و عدم حضور در نشست‌ شرم‌الشیخ که طرف مقابل خواستار آن بود ــ اقدامی سنجیده و عاقلانه بود. عقل سلیم حکم می‌کند به کشوری که زمان زیادی از حملاتش نگذشته‌، آن هم حمله در میان مذاکره، اعتماد کرد؛ به‌خصوص که این مهاجمان امروز از ما می‌خواهند برد موشک‌های‌مان را کاهش دهیم یا حتی رژیم‌صهیونیستی را به‌رسمیت بشناسیم؛ بنابراین در چنین شرایطی بحث مذاکره با غرب مبنای عقلانی ندارد. باید گفت که اروپایی‌ها نیز به هیچ‌یک از تعهدات‌شان عمل نکرده‌اند. در جنگ 12‌روزه، آلمان، فرانسه و انگلیس به‌صراحت از رژیم‌صهیونیستی حمایت کردند و جنگ‌افزار در اختیار آن رژیم گذاشتند؛ علاوه بر آن تلاش کردند مکانیسم ماشه را فعال سازند.خوشبختانه باحمایت چین وروسیه و بیانیه‌های مربوط،این تلاش‌هاکم‌اثر شدوبازگشت تحریم‌هامعنایی‌که‌آنها می‌خواستند، نیافت. این بسیار تعجب‌برانگیز است درشرایطی که روسیه و چین در مقابله با توطئه مشترک اروپا و آمریکا در مکانیسم ماشه همراه ما بوده‌اند، برخی علیه روسیه موضع می‌گیرند. این موضعگیری علاوه بر این‌که در داخل اختلاف ایجاد می‌کند، ممکن است در سیاست خارجی اخلال ایجاد کند؛ این‌که به‌راحتی از مسأله اصلی ــ جنایات و حملات آمریکا ــ غافل شویم و علیه کشورهای دیگری اظهار موضع کنیم، پالس بدی به همراهان ایران در نظام بین‌الملل ارسال می‌کند. با این‌که بارها مخالفت و عدم پایبندی به دیدگاه‌های نظام، رهبری و سیاست‌های کلی و اصول بنیادین انقلاب باعث هزینه‌های گزاف و جسارت بیشتر دشمن برای کشور شده ‌اما عده‌ای همچنان به طی طریق در این مسیر ادامه می‌دهند. 
متن کامل را در جام‌جم‌آنلاین بخوانید