ایران در میدان؛ فصل تازه یک روایت ملی در «ایران جان»
اگر از ما بخواهند ایران را روایت کنیم، از کجا آغاز می‌کنیم؟ از شهرها و بناهای تاریخی، از فرهنگ و آیین‌های هر گوشه این سرزمین، از ظرفیت‌های اقتصادی و گردشگری و سرمایه‌های طبیعی و انسانی، از مسائل و مطالبات استان‌ها، یا از آدم‌هایی که در نقاط دور و نزدیک این سرزمین، بی‌آن‌که نام‌شان در تیترها بیاید، هر روز بخشی از ایران را می‌سازند و پیش می‌برند؟ شاید پاسخ، در کنار هم دیدن همه اینها باشد.
امیر رضا بشیری - دبیر رویداد ملی ایران جان
ایران فقط یک جغرافیا، مجموعه‌ای از آمار و ظرفیت‌ها یا فهرستی از افراد نیست؛ ایران مجموعه‌ای زنده و به‌هم‌پیوسته از سرزمین، فرهنگ، سرمایه‌ها، مسائل و مردمانی است که در دل آن زندگی می‌کنند و به آن معنا می‌بخشند. روایت ایران، زمانی کامل‌تر می‌شود که این اجزا در کنار یکدیگر دیده شوند؛ هم داشته‌های این سرزمین و هم کسانی که آن را می‌سازند، حفظ می‌کنند و برای فردایش می‌کوشند. رویداد ملی «ایران جان» با چنین نگاهی شکل گرفت؛ رویدادی که در هر ایستگاه، یک استان را به کانون توجه رسانه‌ملی می‌آورد تا فرهنگ، ظرفیت‌های گردشگری و اقتصادی، فرصت‌های سرمایه‌گذاری و مسائل و مطالبات مردم به متن روایت ملی راه یابد. در سال ۱۴۰۴، هشت استان میزبان این رویداد بودند و همه شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی، همراه با بخش‌های مختلف رسانه‌ملی مانند برون مرزی، فضای مجازی و...
در یک عملیات مشترک قرار گرفتند تا هر استان، بیش از آن‌که صرفا معرفی شود، دیده و شنیده شود. این تجربه نشان داد که روایت ایران را می‌توان از مسیر استان‌ها نیز ساخت؛ روایتی که به عدالت رسانه‌ای نزدیک‌تر است و تصویری متکثرتر، واقعی‌تر و نزدیک‌تر به زندگی مردم از ایران پیش‌روی مخاطب می‌گذارد. این تجربه، اکنون مبنای گام بعدی است. بررسی و آسیب‌شناسی هشت دوره ایران جان، در کنار تجربه‌های به‌دست آمده، فرصت‌هایی برای رشد و ارتقای این رویداد پیش‌روی ما گذاشته است. فصل تازه قرار است با حفظ نقاط قوت، روایت‌ها را منسجم‌تر، حضور مردم را پررنگ‌تر و امتداد رویداد را جدی‌تر کند؛ به‌گونه‌ای که هر برنامه و هر سوژه، قطعه‌ای از یک داستان بزرگ‌تر باشد و در نهایت، تصویر کامل‌تری از استان و نسبت آن با ایران شکل بگیرد. در این مسیر، یک تغییر مهم در نگاه به مخاطب نیز دنبال می‌شود: مردم نباید فقط موضوع روایت باشند؛ بلکه باید در روایت آن نیز نقش داشته باشند.
ایران جان باید بتواند پیش از آغاز رویداد صدای مردم را بشنود، از خود آنها سوژه و مسأله بگیرد و پس از پایان هفته نیز پیگیر مطالبات و وعده‌های مطرح‌شده باشد. اگر رسانه قرار است ایران را روایت کند، طبیعی است که خود مردم نیز در ساختن این روایت سهم داشته باشند. در این مسیر، یکی از محورهای اصلی ارتقای رویداد، تعریف دوباره نسبت مردم با روایت است.
در یک عملیات مشترک قرار گرفتند تا هر استان، بیش از آن‌که صرفا معرفی شود، دیده و شنیده شود. این تجربه نشان داد که روایت ایران را می‌توان از مسیر استان‌ها نیز ساخت؛ روایتی که به عدالت رسانه‌ای نزدیک‌تر است و تصویری متکثرتر، واقعی‌تر و نزدیک‌تر به زندگی مردم از ایران پیش‌روی مخاطب می‌گذارد. این تجربه، اکنون مبنای گام بعدی است. بررسی و آسیب‌شناسی هشت دوره ایران جان، در کنار تجربه‌های به‌دست آمده، فرصت‌هایی برای رشد و ارتقای این رویداد پیش‌روی ما گذاشته است. فصل تازه قرار است با حفظ نقاط قوت، روایت‌ها را منسجم‌تر، حضور مردم را پررنگ‌تر و امتداد رویداد را جدی‌تر کند؛ به‌گونه‌ای که هر برنامه و هر سوژه، قطعه‌ای از یک داستان بزرگ‌تر باشد و در نهایت، تصویر کامل‌تری از استان و نسبت آن با ایران شکل بگیرد. در این مسیر، یک تغییر مهم در نگاه به مخاطب نیز دنبال می‌شود: مردم نباید فقط موضوع روایت باشند؛ بلکه باید در روایت آن نیز نقش داشته باشند.
ایران جان باید بتواند پیش از آغاز رویداد صدای مردم را بشنود، از خود آنها سوژه و مسأله بگیرد و پس از پایان هفته نیز پیگیر مطالبات و وعده‌های مطرح‌شده باشد. اگر رسانه قرار است ایران را روایت کند، طبیعی است که خود مردم نیز در ساختن این روایت سهم داشته باشند. در این مسیر، یکی از محورهای اصلی ارتقای رویداد، تعریف دوباره نسبت مردم با روایت است.
