بنابراین در این فضا می‌توان در عین فردگرایی، جمع‌گرا بود و در عین تنهایی، تنها نبود. حتی می‌توان حرف خود را به کرسی نشاند و جماعتی را با خود همراه کرد، در حالی که در جهان واقعی، انواع مرزها،  از مرزهای زمانی و مکانی گرفته تا خط و خطوط‌های مختلف فرهنگی چنین مجالی به افراد نمی‌دهند. راز محبوبیت و جذابیت فضای مجازی در جهان امروز نیز همین است اما این فقط یک روی قصه این فضاست. هر کاربر در فضای مجازی می‌تواند یک مهندس فرهنگی یا یک طراح سبک زندگی باشد و پیام‌های دلخواهش را به مخاطبانی که او را دنبال می‌کنند به سبکی که می‌پسندد منتقل کند. درست همین‌جاست که فرهنگ‌ها و خرده‌فرهنگ‌ها، حتی آنهایی که رگ و ریشه‌ای دیرینه دارند، ممکن است زیر بار مهندسی فرهنگی کمر خم کند.  البته در فضای مجازی، کاربری که ابزار ارتباطی پیشرفته‌ای را برای برقراری ارتباط با جهانی بدون مرز انتخاب کرده، اگر در انتخاب پیام‌ها موشکاف و سختگیر باشد یا عینک نقادی را هیچ‌گاه از چشم برندارد، تحت تاثیر پیام‌های مهندسی شده و سبک‌های غلط زندگی قرار نمی‌گیرد. پس فرمان دست خودماست؛ دست تک‌تک ما کاربران فضای مجازی.