دررابطه با همین موضوع احسان خاندوزی، وزیر امور اقتصادی و دارایی با یادآوری این‌که اقتصاد ایران از سده‌های گذشته تاکنون در دوره‌های زمانی مختلف درگیر ناترازی بوده است، گفت: در دوره پهلوی ناترازی‌ها با وابستگی به درآمد نفتی و کمک کشورهای غربی به ایران پوشش داده می‌شد و در دوره جنگ تحمیلی نیز با الگوی تلفیقی کنترل دولتی و حرکت جهادی پوشش داده شد. از سال ۹۱ با تحریم‌های نفتی و بانک مرکزی، پرده از سیاست‌هایی که مولد ناترازی‌ها بودند برداشته شد و ناترازی‌ها بیشتر خود را نمایان کرد. بااین‌حال اصلاح ساختارها می‌تواند در الگوها و با پیامدهای مختلفی انجام شود و تمرکز ما بر انتخاب الگوی بهینه‌ در اصلاح ساختارها و رفع ناترازی‌هاست که انتخاب الگوی بهینه در شرایطی که اقتصاد ما چندین سال تورم را پشت سر گذاشته، بسیار حساس است. همچنین داوود منظور، رئیس سازمان برنامه و بودجه، در این راستا بیان کرد: آنچه به‌عنوان ناترازی می‌شناسیم به انباشت و تراکم تعهدات بلامحلی برمی‌گردد که پدیده‌ای شایع در اکثر کشورهاست و فقط محدود به ایران نیست و نظام تصمیم‌گیری و حکمرانی مسئولیت کاهش این ناترازی‌ها و حرکت به سمت ترازمندی را در تمام اقتصادهای دنیا بر عهده دارد. بااین‌حال ناترازی‌ها یک منظومه به هم پیوسته است و بر یکدیگر اثرات متقابل دارند و وقتی در بخشی دچار ناترازی می‌شویم آسیب فزاینده‌ای به دیگر مجموعه‌ها وارد می‌شود و به ناترازی مارپیچی تبدیل می‌شود که حل آن از ناترازی اولیه دشوارتر است. گفتنی است ناترازی از کسری آشکار و پنهان در بودجه ناشی می‌شود که آشکار آن در بودجه مشخص است و مابه‌ازای آن اوراق منتشر می‌شود و کسری بودجه پنهان، بیش‌برآوردی در بودجه است.