اما یافته‌های علمی، نکات جدیدی را درباره این مسأله آشکار می‌کند. در بدو به دنیا آمدن نوزاد، او توانایی سخن گفتن و استفاده از کلمات برای بیان احساسات خودرا ندارد. درکنار عدم‌توانایی صحبت کردن، نوزاد نمی‌تواند از خود نگهداری و مراقبت کند، برای همین حضور مستمر پدر یا مادر در کنار نوزاد برای او لازم و ضروری است. انسان‌ها و بیشتر موجودات، لمس شدن را دوست دارند. لمس کردن نیز در زمینه فرزندپروری اهمیت بسیار زیادی پیدا می‌کند. لمس کردن محبت‌آمیز سطح هورمون «استرس» یعنی کورتیزول را کاهش می‌دهد و سطح هورمون «حس خوب» یعنی اکسی‌توسین را افزایش می‌دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که تماس مادر و نوزاد برخی از سیستم‌های فیزیولوژیکی نوزادان ازجمله واکنش‌پذیری به استرس، عملکرد و الگوی خواب او را ارتقا می‌بخشد. گاهی اوقات ممکن است بچه‌های ما تمایل به در آغوش گرفته شدن نداشته باشند. آنها را مجبور نکنید اما از تلاش هم دست نکشید. بچه‌های ما نه فقط گرمای در آغوش گرفته شدن را یاد می‌گیرند، بلکه نشان دادن عشق به دیگران را درک می‌کنند.