سلامت روان بازیچه سرعت زندگی

 سلامت روان بازیچه سرعت زندگی

امروزه بیش از پیش باید به سلامت روان درجامعه توجه کرد.نکته مهم این است که چالش‌های سلامت روان تنهابه کشور مامحدود نمی‌شود؛تقریبا سراسر جهان با اختلالات روانی مواجه است و این مسائل بسته به شرایط خاص هرکشور،شدت و ضعف می‌یابد. آشکار است که زندگی در همه جوامع به شکلی شگفت‌انگیز پیچیده شده. ورود به دنیای دیجیتال، بهره‌گیری از هوش مصنوعی، ظهور ماشین‌های پرسرعت و سبک زندگی شتاب‌زده، زندگی مردم را متحول کرده است.

لیلا کریمی فرشی‌ | روان‌شناس

به این ترتیب همه در تلاشند خود‌ را به حد استاندارد تعریف‌شده توسط جامعه برسانند و از این مسابقه عقب نمانند اما در میان این سرعت و هیاهو، چه اتفاقی افتاده است؟ افراد،خودمراقبتی ازسلامت روان‌شان رافراموش کرده‌اند.سبک زندگی سالم دیگر جایگاهی ندارد‌؛ جوان‌ها به شب‌بیداری عادت کرده‌اند، مثلا به این دلیل که سرعت اینترنت در شب بهتر است یا سرشان خلوت‌تر. در حالی که می‌دانیم خواب شب تأثیرات حیاتی بر سلامت جسم و روان دارد. این تغییر الگوی خواب، خود بزرگ‌ترین تهدید است. از طرف دیگر، زمان کافی برای پخت غذاهای سالم وجود ندارد و فست‌فودها که سریع‌ترین راه سیر شدن هستند، وارد زندگی شده‌اند. به طور کلی، همه در حال دویدن هستند تا به کارشان برسند. این همان مسأله‌ای است که زندگی اجتماعی پیچیده و پرسرعت در دنیای مدرن به همراه آورده اما در این میان، انسان امروز از همیشه تنهاتر هم شده است. ساختار خانواده‌ها کوچک‌تر شده، فرزندان برای آینده‌ای بهتر بیشتر به فکر مهاجرت هستند و اعضای خانواده در دنیای دیجیتال غرق شده‌اند‌؛ درچنین شرایطی، تنهایی روزبه‌روز افزایش یافته و گفت‌وگوها و تعاملات عمیق با آدم‌های امن زندگی‌شان به حداقل رسیده است.پس بدیهی است که کنار هم قرار گرفتن این ویژگی‌ها سلامت روان افراد جامعه را به خطر بیندازد و افسردگی و اضطراب بیشتری را همراه داشته باشد. در روزگاری که ارتباطات واقعی و انتخابی (نه ارتباطات از سر اجبار یا همکار بودن) کاهش یافته‌ روشن است که انسان امروز منزوی‌تر، بدخلق‌تر و غمگین‌تر شده اما با در نظر گرفتن همه این عوامل آیا اراده‌ای ‌برای اصلاح این وضعیت وجود دارد؟ ‌
در قدم اول، باید بر دایره کنترل خود متمرکز شویم‌؛ یعنی درست است که بخش عمده‌ای از اتفاقات زندگی مثل اوضاع اقتصادی و شرایط اجتماعی تحت کنترل ما نیست اما خواب ما، ارتباط با دوستان‌مان، همدلی ‌و... تحت کنترل خودمان است. پس باید تمام تمرکزمان را ‌روی تقویت این قسمت‌ها بگذاریم‌؛ چرا که قوی کردن این عوامل تحت کنترل، باعث افزایش تاب‌آوری ما در برابر فشارهای بیرونی می‌شود. همچنین، باید ارتباطات‌مان را با آنهایی که دوست‌شان داریم، گسترش دهیم. فراموش نکنیم ارتباط حضوری از ارتباط تلفنی و ارتباط تلفنی از ارتباط متنی بهتر است.  /متن کامل را در «جام‌جم‌آنلاین» بخوانید.