آمریکا از اینها برای گرم‌کردن معرکه جنایت استفاده می‌کند. نامزد دلخواه آمریکا فعلا در محاق قد می‌کشد اما جولانی‌های ایرانی کسان دیگری هستند؛ کسانی نه برای حکمرانی بلکه برای ایفای نقش جولانی همین‌حالا وقتی که نقش‌شان وانموده عدم مشروعیت جمهوری اسلامی و کاشتن تخم یک حکومت جدید و عادی‌سازی این خواست است. بدون کمترین احتمال تحقق چنان حکومتی خارج از اراده آمریکا، اراده‌ای که در گفتار نفی و در کردار درخواست می‌کنند؛ و آنچه را که با دست پس می‌زنند و با پا پیش می‌کشند، یعنی نقشه صهیونیست‌ها با میدانداری شیطان بزرگ، کدخدایی که با جهالت می‌پندارند اینان را جایگزینی قابل اعتنا می‌داند و خریدار طنازی‌ها و دلبری‌های‌شان است. به‌نظرم‌ جولانی‌های ایرانی که آمریکا دارد مثل یک گاو شیرده از وجودشان بهره می‌کشد، همین‌ صاحبان بیانیه‌های ۱۴‌امضایی، ۱۷‌امضایی، ۸۶‌امضایی، ۱۸۴‌امضایی و ۴۰۰‌امضایی هستند. چرا این‌ها جولانی هستند؟ اینان که ظاهرا حساب‌شان از سلبریتی‌های مبتذل جداست. ورزشکاران و کارگردان‌هایی که به‌وسیله آمریکا و اسرائیل کارگردانی می‌شوند، با وساطت هالیوود و اسکار و کن و برلین و ونیز و همچنین از بازیگران و مجریان حال‌به‌هم‌زن و رسوای شبکه‌های اجنبی. کسانی که اسم و رسم دارند، سیاست‌مدارانی که روزی وجیه‌المله و رئیس‌الدوله انقلابی و وزیر و وکیل رادیکال بودند و نیز روشنفکران و تحصیل‌کرده‌ها و استادان نامدار دانشگاه‌های غرب و ایران که برای چنین‌روزی پرورش‌شان دادند، سروش و قادری و پروردگان این متفکران، در کانون‌ سیاست‌بازی رادیکال، از میر‌حسین موسوی و زهرا رهنورد تا کمیته سیاسی جبهه اصلاحات و نوع کمی شرم‌زده‌ترشان، حضرت خاتمی و پشت‌صحنه ایشان. 
متن کامل را در «جام‌جم‌آنلاین» بخوانید