راهبرد فشار كه جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با اقدامات و تلاش برنامه‌ریزی شده دشمن اتخاذ كرده ناشی از تجربه طولانی مدت در سال‌های بعد از پیروزی انقلاب به خصوص در یك دهه اخیر است.  در سال‌های گذشته و بعد از فراز و فرودهایی كه موضوع هسته‌ای ایران طی كرد سرانجام به توافقی تحت عنوان برجام رسیدیم و به دنبال آن ایران و طرف‌های مقابل تعهداتی را در ارتباط با برجام پذیرفتند. در این مدت نیز ایران تمامی تعهداتش را بنا بر اذعان چند باره آژانس انجام داد، اما از آن‌سو، آمریكا در دوران اوباما به تعهداتش عمل نكرد و در دوران ترامپ نیز از برجام خارج شد. سایر اعضای برجام نیز به‌خصوص اروپا اعلام كردند برجام را به رسمیت می‌شناسند اما متاسفانه زمان زیادی طی شد و علی‌رغم پایبندی ایران به تعهداتش طرف اروپایی اقدامی برای تعهدات برجامی خود نکرد. بهتر بود بلافاصله بعد از خروج آمریكا از برجام یا بعد از یك دوره كوتاه (كه مشخص شد اروپا اراده جدی برای عملی كردن تعهداتش ندارد) در جهت كاهش تعهداتمان گام برمی‌داشتیم، زیرا در این صورت می‌توانستیم نتایج بهتری كسب كنیم. در همین زمینه یكی از طبیعی‌ترین اهرم‌های در اختیار ایران كه در چارچوب برجام است كاهش تعهدات برجامی است. بعد از این‌كه طی یكی دو ماه گذشته سیاست كاهش تعهدات برجامی و به نوعی سیاست فشار را در پیش گرفته‌ایم شاهد تلاش و تكاپویی از طرف كشورهای مختلف به‌ویژه اروپا هستیم كه این مساله را می‌توان در رفت و آمدهای مقامات اروپایی به كشور مشاهده كرد. گرچه هنوز از این‌گونه رفت و آمدها و نشست كمیسیون مشترك برجام نتیجه‌ای نگرفته‌ایم اما همین رویكرد آنها نشان می‌دهد اقدامات اخیر ایران درست است و اگر آنها مطمئن شوند كه ایران برای اجرایی كردن تصمیمات خود مصمم است و حتی تا خروج از برجام نیز پیش خواهد رفت آنها نیز ناگزیر هستند به صورت جدی‌تر وارد اجرایی كردن تعهداتشان شوند. در این مسیر ایران باید نشان دهد گام‌هایش استوار است و با آب‌نباتی از سوی اروپا دهانش شیرین نخواهد شد. بنابراین جمهوری اسلامی ایران باید به همین مسیر ادامه دهد و گام دوم را نیز عملی كند، در این صورت اروپا یا ناگزیر می‌شود به تعهداتش عمل كند یا حداقل دیگر ایران به تعهداتش عمل نكرده و بیش از این برنامه هسته‌ای خود را متوقف بر امر نامعلوم نمی‌كنیم. بنابراین ادامه سیاست فعلی ایران از هر سمتی برای كشورمان برد محسوب می‌شود. تاكید می‌كنم در این مسیر باید گام دوم نیز برداشته شود، چرا كه اروپاییان در تلاش برای ایجاد خللی در تصمیم ایران هستند. برگزاری نشست و مطرح كردن برخی سخنان از سوی آنها به این دلیل بود كه اراده برخی در داخل كشور برای برداشتن گام‌های بعدی سست شود. یكی از الزامات نتیجه‌بخش بودن سیاست راهبرد فشاری كه در پیش گرفته‌ایم این است كه دقیقا مطابق سخنان خود عمل كنیم. در این مسیر در صورتی كه اروپا به طور كامل تعهداتش را اجرایی كند ما نیز مسیر كاهش تعهدات برجامی را متوقف می‌كنیم اما اگر آنها به تعهدات خود عمل نكنند گام‌های بعدی را بر می‌داریم، بنابراین ایران باید محكم روی مواضع خود بایستد و اروپا تعهداتش را به طور كامل اجرایی و عملیاتی كند، یكی از الزامات به نتیجه رسیدن این مسیر این است كه اراده ما را در این مسیر قوی و مستحكم ببینند، اگر احساس كنند با حركت كوچكی از سوی آنها برنامه‌های خود را متوقف كرده‌ایم مطمئنا به نتیجه‌ای دست نخواهیم یافت. در همین راستا موضع گیری برخی مسؤولان كشورمان از جمله رئیس بانك مركزی درست است اما به نظر می‌رسد برخی بسیار سریع‌الرضا هستند و با كوچك‌ترین حركت اروپاییان خشنود می‌شوند، چنین رویكردی زیانبار است و باید مصوبه شورای عالی امنیت ملی با جدیت دنبال شود.