عاشقی به دم درب منزل معشوق رفت و در زد. معشوق از پشت در گفت: کیه؟ عاشق گفت: منم. معشوق گفت: معلوم است که عاشقی خام و ناپخته هستی که درجایی که معشوق حضور دارد، می‌گویی من و این نشان می‌دهد هنوز زمان ورود تو به این خانه نرسیده است. برو و در آتش جدایی بسوز تا پخته شوی، آنگاه بیا تا ببینم چطور می‌شود.
عاشق وقتی این پاسخ را شنید از دم درب خانه معشوق بازگشت و به مدت شش ماه در آتش جدایی سوخت، به‌طوری‌که در پایان شش ماه وی را با درصد سوختگی بالا به مراکز درمانی منتقل کردند. پس از طی دوره درمان، عاشق بار دیگر به دم درب خانه معشوق رفت اما متوجه شد معشوق همراه خانواده خود از آن خانه به خانه دیگری نقل‌مکان کرده‌اند. عاشق پس از پرس‌وجوی بسیار از همسایگان، نشانی خانه جدید معشوق را پیدا کرد و به دم درب خانه جدید رفت و آن را به صدا درآورد. معشوق به پشت درآمد و گفت: کیه؟ عاشق گفت: کسی نیست ای معشوق دلربا، تویی. معشوق گفت: بله؟ عاشق گفت: عرض می‌کنم این من دیگر من نیستم بلکه از بس در آتش فراق سوخته‌ام کلا توام، درنتیجه اکنون تویی که در می‌زنی. معشوق گفت: وای چه قشنگ. وی افزود: بلی، دو من در خانه بخت جا نمی‌شوند و فقط یک من و یک تو می‌توانند جا شوند، مانند دو نخ که در یک سوزن نمی‌روند و مثال‌های دیگر. وی افزود: حالا که در عشق به این مقام و مرتبه رسیده‌ای و با من یکی شده‌ای، می‌توانی به درون خانه بیایی. عاشق گفت: پس بازکن. معشوق گفت: این‌طور نه. برو و خانواده‌ات را بیاور تا دو خانواده باهم صحبت کنند و اگر شرایط مهیا بود، آن‌وقت. فردای آن روز عاشق همراه خانواده خود به خانه معشوق رفت و دو خانواده باهم صحبت کردند و ازآنجاکه شرایط مهیا بود،  آنها پس از برگزاری مراسمی کوچک و خانوادگی با مهریه 700 سکه عندالمطالبه به خانه بخت رفتند و شهره عاشقان جهان شدند.