اگر دیابت جدی گرفته نشود، خودش را تحمیل می‌کند. نیاز به دارو در واقع نیازی است که این بیماری برای فرد بیمار ایجاد می‌کند. اما بدتر از آن، عوارضی است که دیابت با خود به همراه دارد. در واقع می‌توان گفت دیابت می‌تواند منشأ بسیاری از بیماری‌ها به‌شمار بیاید، زیرا عوارض دیابت بسیاری از اعضای بدن را درگیر می‌کند. درصورت پیشرفت بیماری، فرد مبتلا دچار عوارضی می‌شود که نیاز به پیوند کلیه و پیوند قلب پیدا کرده و هزینه‌های زیادی را برخانواده فرد مبتلا تحمیل می‌کند. جامعه سالمندی ما در حال گسترش است و ما کمربندی از متولدان دهه ۶۰ داریم که به کهنسالی و دیابت نزدیک می‌شود و درنتیجه هزینه‌های درمان به‌شدت بالا می‌رود. باید با دیابت برخورد عملی شود و در این صورت ما می‌توانیم دیابت و هزینه‌های جاری را که می‌تواند بر فرد و جامعه تحمیل شود، کنترل کنیم. ما به یک بسته سیاستی و مدیریتی جامع و کامل برای همه ابعاد دیابت نیاز داریم که به جنبه‌های پیشگیری اولیه و ثانویه، تشخیص و درمان‌های روزآمد بپردازد.شاید دیابت خود به‌تنهایی بیماری خیلی گرانی نباشد اما بعدها مشکلات قلبی و عروقی، دیالیز، پیوند اعضا، مشکلات چشم و از‌کار افتادگی را به همراه دارد که همین مشکلات، هزینه‌های زیادی را برای فرد ایجاد می‌کند. بسیاری از مسائل توسط فرد بیمار جدی گرفته نمی‌شود. کاهش وزن، مراقبت زخم ومراقبت از عوارض بیماری برخی از مواردی است که باید در برنامه روتین فرد مبتلا به دیابت قرار گیرد که بسیاری افراد از آن غافل هستند. جای آموزش در کشور خالی است. هیچ‌چیز به اندازه آموزش نمی‌تواند در اصلاح سبک زندگی افراد دیابتی تاثیرگذار باشد. تنها آموزش می‌تواند مجموعه‌ای از مشکلات دیابت را که به‌طور پیوسته خانواده با آن‌درگیر است، کاهش دهد. فاکتورهای ژنتیکی دردیابت نقش زیادی دارند وباید مراقبت‌ها و پیشگیری‌ها در مورددیابت درخانواده‌هایی که زمینه این بیماری را دارند موردتوجه قرارگیرد. ازیک‌سوباید ازعوارض این بیماری واهمه داشت و ازسوی دیگرلازم است به این آگاهی رسید که می‌توان با رعایت سبک زندگی درست برآن غلبه کرد.