سنگ‌پای اسرائیلی 

سنگ‌پای اسرائیلی 

یکشنبه، یکی از روزنامه‌های کانادا خبری را نقل کرد مبنی بر این‌که ترودو موافقت کرده ۵۰۰هزار پناهنده فلسطینی ساکن غزه را بپذیرد. چون دولت اسرائیل معتقد است کانادا سیاست‌های مهاجرپذیر آسانی دارد وفرآیند این انتقال دردسر کمتری خواهد داشت.

همزمان رام بن بارک، یکی از نمایندگان پارلمان رژیم هم در برنامه‌‌ای تلویزیونی اعلام کرده که اگر جمعیت 2.5میلیونی غزه را بین صد کشور تقسیم کنیم، به هر کشور ۲۵هزار نفر می‌رسد. وی در ادامه افزود که این مردم که درهرحال پناهجو هستند.
 
نه مالت حلال، نه جانت آزاد
شگفتا! عجبا! واحیرتا! واقعا؟ مگر داریم؟ مگر می‌شود؟ مردمی نسل اندر نسل در سرزمینی زندگی می‌کرده‌اند. چندصد سال تاریخ پشت‌شان هست و مظاهر این تمدن هنوز هم موجود است. زبان، لباس، فرهنگ بومی، قصه‌ها و افسانه‌ها و موسیقی وابسته به آن منطقه را دارند. ۷۵ سال پیش، به‌خاطر تصمیم یک عده در جایی دیگر از دنیا، مجبور شدند از زمین‌ها و باغ‌های زیتون‌شان دست بکشند و برای حفظ جان فرار کنند و بروند. از آن سال، چه سازش کردند و چه مقاومت درهرحال باخت دادند. همچنان جان‌شان مقابل گلوله متجاوز بود و مال‌شان حلال آنها.
 
متحدین یاری کنید
نمی‌دانم کسی هست نقشه معروف پیشروی اسرائیل در سرزمین فلسطین را ندیده باشد؟ طی این سال‌ها همه فلسطینی‌ها را تحت وحشتناک‌ترین شرایط زندگی در دو منطقه محدود جمع کرده‌اند. ساکنان کرانه‌باختری را با آپارتاید زجر می‌دهند و ساکنان غزه را با محاصره همه‌جانبه. حالا هم که به بهانه نابودی چریک‌های حماس، در حال شخم‌زنی قسمت شمالی شهر غزه و اردوگاه‌های اطرافش هستند. آخرین راهکار رژیم این است که غزه‌ای‌ها بروند؛ فلسطینی‌های غزه بروند. یکی از متحدین غربی‌شان هم چراغ اول را روشن کرده و گفته من ۵۰۰ هزار تای‌شان را تقبل می‌کنم. باقی را هم لابد تخس می‌کنند بین آمریکا و انگلیس و استرالیا و عربستان و... .
 
آسیاب به نوبت
خب! مشکل حل شد. در غزه دیگر فلسطینی نیست که بخواهیم به آتش‌بس و راهکار دو دولتی و هر راه‌حل احمقانه دیگری فکر کنیم. آنها درهرحال اضافی و بی‌شناسنامه بودند و فقط زمین و فضای مفید شهرک‌سازی را «اشغال» کرده بودند. لابد مرحله بعد نوبت کرانه باختری است. 
 
بروید به جهنم بی‌شناسنامه‌ها
جمعیت کرانه باختری حدود شش‌میلیون است. اگر ساکنان غزه صاحب شناسنامه بودند تعداد فلسطینی‌های سرزمین‌های اشغالی از تعداد ساکنان اسرائیل بیشتر می‌شد و موازنه جمعیت عرب و صهیونیست به‌هم‌می‌خورد. این تازه به غیرازفلسطینی‌تبارهایی است که در این هفت دهه در دنیا پخش شده‌اند. مصر و اردن مدت‌هاست مخالف جابه‌جایی فلسطینی‌ها و به‌خصوص غزه‌ای‌ها به کشور خود هستند، چون هم شرایط جادهی به آنها را ندارند و هم می‌خواهند آنها را به‌عنوان اهرم فشار برسر اسرائیل نگه دارند. 
 
فرق می‌کند
حالا، سران اسرائیلی و غربی علنا اعلام می‌کنند باید اینها را فرستاد جای دیگر. غیرانسانی‌ترین بلاها را سر فلسطینی‌ها آورده‌اند به این امید که یا بروند یا تمام شوند! صاحبان اصلی یک سرزمین را مثل آواره و پناهنده کرده‌اند و الان می‌گویند چه فرقی می‌کند کجا پناهنده باشند. ۷۵سال پیش چه فرقی می‌کرد شما کجا پناهنده باشید؟ چرا آن همه راه از اروپا کوبیدید تا فلسطین رفتید؟

عطیه عیار | نویسنده و مترجم